192 
DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
voor Nova-Zembla en 3 , die nog in ’t geheel niet bekend waren. 
In hetzelfde jaar bezocht ook de Nederlandsche afdeeling van het 
Internationale Noordpool-onderzoek met het stoomschip » Varna” de 
kust van Nova-Zembla en gaf een kort oponthoud in de zoogenaamde 
Altglaubige-baai , dicht aan de westelijke monding der Matotschkin- 
shar, mij gelegenheid om met Nova-Zembla’s flora kennis te maken 
en een aantal vaatplanten en Lichenen te verzamelen , waaronder zoo- 
als de betrekkelijke bekendheid dezer plaats in aanmerking genomen 
te verwachten was , geen nieuwe soorten waren. 
Uit dit alles volgt , dat het slechts de kuststreken zijn , die bota- 
nisch onderzocht werden en van deze nog slechts een zeer klein 
gedeelte. Immers , vatten wij de hier opgenoemde plaatsen , waar bota- 
nische excursiën werden gemaakt , samen , dan zien wij , dat het 
behalve de westkust van het zuideiland en de Matotschkin-shar , 
slechts zeer enkele punten op de oostkust en op de westkust van 
het noordeiland zijn , vanwaar berichten tot ons kwamen. Nu moge 
het waar zijn , dat juist in de kuststreken de meeste planten worden 
aangetroffen , omdat daar de gegevens voor de vegetatie het gunstigst 
zijn , zoo is toch de lang gekoesterde meening , als zoude de planten- 
groei uitsluitend beperkt zijn tot een kustrand van hoogstens één 
mijl breedte, terwijl het binnenland voortdurend met gletscherijs 
overdekt zou wezen , voorzoover het het zuidelijk gedeelte van Nova- 
Zembla betreft, bepaaldelijk onjuist. Dit toch volgt uit het boven 
beschreven verloop der bergen , maar verder ook uit het feit , dat 
rendieren op Nova-Zembla zeer veelvuldig voorkomen en dat wel 
voornamelijk in het binnenland , waar zij zekerder zijn voor de ver- 
volging van menschen en roofdieren. Russische jagers deelen mede , 
dat zij b.v. bij Ganzenland en zelfs noordoostelijk van de Matotschkin- 
shar, kudden, uit honderden van deze dieren bestaande, gezien hebben. 
Men heeft hun sporen zelfs ontdekt aan de noordkust , al is het 
waarschijnlijk, dat men als hun eigenlijke noordgrens den 7 5 eu breedte- 
graad moet aannemen. Bekend is het ook, dat deze dieren in het 
voorjaar groote tochten ondernemen en volgens berichten van de op 
de Russische kust wonende Samojeden , trekken , wanneer het ijs in 
de Karapoort vastligt, soms groote kudden rendieren er overheen. 
En waar zouden deze dieren hun voedsel vinden , wanneer het bin- 
nenland van plantengroei verstoken was? Toch is dit binnenland voor 
verreweg het grootste gedeelte nog een terra incognita en weet men 
van zijn flora nog nagenoeg niets. 
