194 
DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
In de eerste plaats zal het ieder duidelijk zijn , dat voor het voor- 
komen van planten op zekere plek gronds het een eerste vereischte 
is , dat die plek des zomers van sneeuw moet bevrijd worden. Nu 
willen wij hier al dadelijk op de in zoo vele aardrijkskundige leer- 
boeken en ook elders voorkomende dwaling wijzen , als zoude in de 
poolstreken de sneeuwlinie tot aan de oppervlakte der zee dalen, dus 
m. a. w. als zoude daar zelfs in de vlakte de sneeuw des zomers niet 
verdwijnen. Niets is onjuister dan dit. 
Het is vooreerst onmogelijk om , zooals men dit b. v. in de Alpen 
en andere hooggebergten van de gematigde en warme luchtstreek 
doet , een bepaald cijfer op te geven voor de hoogte , waarop de eeuwige 
sneeuw gelegen is en wanneer de Zweden de sneeuwgrens op Spits- 
bergen onder 80° N. B. 1000 en onder 77° 1400 voet stellen en men 
die voor Nova-Zembla wel als 1200 voet boven den zeespiegel op- 
geeft , dan heeft men , verondersteld al , dat deze getallen juist zijn , 
hen toch slechts als ruw geschatte gemiddelden te beschouwen. Zooveel 
is zeker , dat op Nova-Zembla , en dit geldt ook voor andere arktische 
landen , het laaggelegen land des zomers geheel van sneeuw bevrijd 
wordt , met uitzondering slechts van die plaatsen , waar , door geheel 
locale omstandigheden , de sneeuw zich al te zeer heeft opgehoopt of 
waar gletschers zich tot aan de zee uitstrekken , of waar eindelijk 
de zonnestralen den bodem niet kunnen beschijnen. 
Er zijn nog weinig gegevens omtrent de geheele hoeveelheid sneeuw , 
die gedurende een arktischen winter van minstens negen maanden 
valt; voor Nova-Zembla wordt deze hoeveelheid op 1.5 M. geschat en 
toch heeft men waargenomen , dat op gunstig gelegen plaatsen in 
’t begin van Juni of zelfs reeds in ’t eind van Mei elk spoor van 
sneeuw verdwenen was. De verklaring hiervan is niet ver te zoeken: 
de zon staat gedurende den arktischen zomer maanden lang onafge- 
broken aan den hemel en haar stralen , al worden zij ook niet zelden 
door nevelen verborgen, vergoeden toch eenigszins door hun lang- 
durigheid , wat zij aan warmte te kort komen ; daarom ook is de 
zomertemperatuur in deze streken zoo gelijkmatig; Juni, Juli en 
Augustus hebben er vrij wel hetzelfde gemiddelde en de nacht , dat 
is hier dat gedeelte van het etmaal , waarin de zon het laagst boven 
den horizon staat, is weinig kouder dan de dag. In verband hier- 
mede is het ook niet moeielijk na te gaan, hoe het komt, dat in 
de zuidelijker gebergten de sneeuwgrens veel regelmatiger is ; immers 
daar bestaat een groot verschil tusschen dag- en naphttemperatuur 
