DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
195 
en , al is het dagelijksch gemiddelde er hooger dan op vele plaatsen 
in de poolstreken , de invloed der koude van den nacht zal die der 
warmte van den dag te niet doen ; de sneeuw zal niet smelten en 
zoodoende alle vegetatie onmogelijk worden. Maar er is meer: men 
heeft hellingen van 3000 voet en hooger, op enkele smalle kloven 
na , in Juli geheel vrij van sneeuw gezien , hetgeen kan voorkomen , 
wanneer dergelijke hellingen min of meer geisoleerd zijn en zóó zijn 
gericht, dat de zonnestralen hen loodrecht kunnen treffen. Zoo kan 
het dan ook geen verwondering baren , dat op dergelijke hoogten , 
wanneer althans geen andere der vegetatie vijandige omstandigheden 
optreden , talrijke planten kunnen groeien. Zoo zag von heuglin op 
Spitsbergen rendieren weiden op 2000 voet hoogte, een bewijs, dat 
daar de plantengroei niet eens zoo schraal kon wezen ; zoo vonden 
de Zweedsche plantkundigen op dezelfde hoogte boven de zee alle 
planten , die zij aan den voet der bergen hadden aangetroffen ; ook werden 
onder 79° en 80° N.B. op 2500 voet nog een aantal plantensoorten 
verzameld, ja zelfs vond rink in West-Groenland op een hoogte van 
niet minder dan 4500 voet, 10 meest in bloei staande Phanerogamen 
en werden door pansch in Oost-Groenland op 7000 voet nog schoone 
Lichenen en dikke kussens van bladmossen aangetroffen. 
Het is evenwel niet alleen de groote invalshoek der zonnestralen , 
die op dergelijke hoogten den plantengroei mogelijk maakt, maar 
ook het naar omlaag stroomende sneeuwwater en de langs de helling op- 
stijgende verwarmde lucht dragen er toe bij om den bodem te ontdooien. 
Beschaduwde berghellingen blijven tot onderaan met sneeuw bedekt 
en dezelfde tegenstelling, die in de vlakte,, waar sneeuwvrije en met 
sneeuw bedekte plaatsen met elkander afwisselen en dicht naast elkander 
worden aangetroffen, voorkomt, vindt men dus ook in de meer berg- 
achtige streken. De scherpkantige bergkammen zijn in den regel zon- 
der sneeuw en zelfs de meer afgeronde koppen zijn het op sommige 
plaatsen, nl. daar, waar zij in voldoende mate hellen; daar de cir- 
cumpolaire zon in alle richtingen haar stralen zendt, zoo vindt men 
ook dergelijke hooggelegen sneeuwvrije plekken niet alleen naar het 
zuiden gekeerd , maar ook naar het noorden , het oosten en het westen. 
Uit dit alles volgt, dat, wilde men in de poolstreken de sneeuw- 
grens bepalen , deze op bijna iedere plaats een andere zou wezen en 
verder , dat een gelijkstelling van de sneeuwvrije plaatsen dezer streken 
met die , welke in de hooggebergten aan de sneeuwlinie grenzen , een 
ongerijmdheid zou wezen. 
