GNOMONIA ERYTHROSTOMA. 
201 
De ziekte heerscht sedert ongeveer acht jaren in Altenland , een 
streek aan de beneden-Elbe , tusschen Harburg en Stade, waarvan de 
bevolking bijna geheel van den vruchtenteelt leeft. Zooals reeds gezegd 
is werd de hulp der regeering ingeroepen om de ziekte te bestrijden 
en dit alleen is zeker reeds bewijs genoeg voor de hevigheid en 
schadelijke gevolgen van haar optreden. 
De ziekte is daaraan te herkennen dat de bladen reeds in de tweede 
helft van Juni meestal vrij groote gele vlekken krijgen , die voort- 
durend in omvang toenemen en tevens talrijker worden. Spoedig worden 
zij geheel droog en bruin. De zieke bladen sterven dan ook reeds 
in den zomer, doch vallen in den herfst niet af, zooals gezonde 
bladen doen , maar blijven met hun stelen stevig aan de takken be- 
vestigd en dat wel niet alleen gedurende den geheelen winter, maar 
ook nog gedurende het volgende voorjaar ja zelfs tot in den zomer; 
in allen gevalle zoolang totdat de nieuwe infectie weder zichtbaar 
geworden is. De vruchten der zieke boomen gaan of onrijp te gronde 
of zij ontwikkelen zich ten minste niet geheel , maar worden scheef, 
dat wil zeggen , zij krijgen hoogstens aan een zijde vleesch en zijn 
dus toch onbruikbaar en zeker onverkoopbaar. Boomen , die reeds 
gedurende een aantal jaren aan de ziekte lijden, vertoonen ook slechts 
zwakke takken , waarvan nog een groot aantal verdroogt , en eindigen 
met af te sterven. 
Op de bladen , die in den winter nog aan den boom zitten , vindt 
men de reedsgenoemde zwarte punten , die hier en daar in groepjes 
bij elkander staan en niets anders zijn dan de organen , welke de 
sporen bevatten ; wij hebben ze zooeven reeds peritheciën genoemd. 
Zij zitten tusschen de nerven in het bladmoes en steken slechts aan 
de onderzijde met korte, dikke, roodbruine (vandaar de soortsnaam 
erythrostoma) zoogenaamde halzen er uit. In den herfst zijn zij reeds 
aanwezig, maar de sporeblazen zijn eerst in het voorjaar rijp en wel 
juist in den tijd , waarin de knoppen der kerseboomen barsten en 
de jonge blaadjes zich beginnen te ontplooien. Zij bevatten dan elk 
acht elliptische , kleurlooze sporen , die slechts uit een enkele cel 
bestaan en dus zeer eenvoudig van bouw zijn. Zij kunnen direct 
kiemen. 
Om zeker te zijn dat men rijpe sporen heeft, de onrijpe zijn natuurlijk 
voor de verdere studie van de schimmel onbruikbaar , moet men ze 
op vangen als zij uit het perithecium uitgespoten worden. 
Tot goed begrip van dit proces moet het volgende medegedeeld 
