208 
GNOMONIA ERYTHROSTOMA. 
waar de ziekte vroeger het hevigst gewoed had en waar in het vorige 
jaar bijna geen enkele kers tot rijpheid gekomen was, kostte het nu 
moeite vruchten te vinden , die de symptomen van Gnomonia-infectie 
vertoonden. Er werden in het jaar na het afplukken der zieke bla- 
deren voor het eerst na acht jaar weder gezonde en goed gevormde 
kersen geoogst. Natuurlijk waren er wel bladeren met verdachte vlekken 
te vinden , die mikroskopisch onderzocht het karakteristieke mycelium 
en de spermogoniën der Gnomonia vertoonden , maar hun aantal kwam 
niet in vergelijking met dat van vorige jaren. Het was bij de alge- 
meene verspreiding der ziekte reeds vooraf zoo goed als zeker , dat 
een geheele vernietiging van de parasiet niet tot stand gebracht zou 
worden , vooral ook omdat het afplukken en het verwijderen der 
bladeren nu juist niet overal met de noodige zorg gedaan zal zijn en 
tevens omdat een nieuwe infectie door het groot aantal sporen , dat 
elke vrucht voortbrengt , zoo uiterst gemakkelijk plaats heeft. — Het 
beste bewijs voor den goeden uitslag van deze eerste pogingen tot 
bestrijding is echter hierin gelegen , dat de eigenaars der boomgaarden 
met dankbaarheid de uitstekende gevolgen van de methode ter ver- 
nietiging van de parasiet op den rechten prijs stelden. 
Het was thans dan ook alleen nog de vraag hoe de betrekke- 
lijk weinig talrijke nieuwe ziektegevallen verklaard konden worden. 
Daar trots het nauwkeurigst ingestelde onderzoek geen enkel ziek 
blad van het vorige jaar meer aan de boomen te vinden was, zoo 
moest de besmetting uitgegaan zijn van de afgeplukte bladen. Deze 
nu waren wel is waar bij velen, zooals door de politieverordening 
bepaald was, bijeengeharkt en verbrand, maar toch hadden anderen 
dit blijkbaar zoo nauw niet genomen en eonvoudig in de meening , 
dat de zwam bij het verrotten der bladen wel te gronde zou gaan 
of, als dit niet het geval was , dat de sporen toch niet den grooten afstand 
van den bodem tot de jonge deelen zouden kunnen afleggen , de zieke 
bladen op den grond aan zichzelf overgelaten. Hierbij kwam nog dat 
vele anderen het af plukken zoo laat mogelijk hadden doen plaats 
hebben , waarvan het gevolg was dat de bladen een zeer groot ge- 
deelte van den winter aan den boom voor verrotting beschermd, 
hadden doorgebracht en dus eerst op den grond waren aangekomen 
toen het vergaan ervan voor de reeds bijna rijpe peritheciën slechts 
weinig gevaarlijk meer zijn kon. Het is duidelijk dat sporen uit 
dergelijke op den grond liggende vruchten de infectie hadden tot 
stand gebracht, daar zij door den wind uiterst gemakkelijk mede- 
