MINJAK TENGKAWANG OF BORNEO-TALK. 
215 
handel als paddi tengkawang bekend) worden uitgeperst of uitgetrokken. 
Het vet wordt in vaten of kisten naar Europa gezonden; in het 
laatste geval is dikwijls nog aan het uitwendig voorkomen der stukken 
te zien, dat het gesmolten vet in holle bamboesstengels gegoten is. 
Het Minjak Tengkawang is heldergroen van kleur en wordt, wanneer 
het aan de lucht is blootgesteld , eerst geel en eindelijk wit ; bij de 
gewone temperatuur is het zóó dik als cacaoboter en gelijkt het daar 
wel op , wat zijn reuk en smaak betreft. Op de breuk is het korrelig- 
kristallijn en met een aantal fijne , witte naalden van stearinezuur 
bezaaid. Wrijft men het tusschen de vingers, dan wordt het zacht; 
bij 35° a 36° begint het te smelten en bij 42° is het geheel vloei- 
baar; koelt men het gesmolten vet af, dan kan het tamelijk ver 
onder het smeltpunt afgekoeld worden , zonder dat het stolt. 
Het monster, waarvan de scheikundige samenstelling werd bepaald, 
gaf aanleiding tot de verklaring, dat Minjak Tengkawang een zeer 
goede grondstof is voor de bereiding van kaarsen en van zeepen. Dat 
klinkt geheel anders dan de woorden bij sch&dler , dat het eene 
goede smeerolie is. De hoeveelheid water en onzuiverheden bedroeg 
gemiddeld nog geen 0,5 pet.; de hoeveelheid der vrije vetzuren be- 
droeg, wanneer zij enkel uit stearinezuur bestonden, 9,5 a 10 pet. 
Door het vet met kaliloog te koken werd zeep gemaakt en deze 
werd door zwavelzuur ontleed , zoodat ook de gebonden vetzuren af- 
gescheiden werden. Het mengsel hiervan bestond uit voor ongeveer 
66 pet. uit het vaste stearinezuur en voor ongeveer 34 pet. uit het 
vloeibare oliezuur. D. v. C. 
