220 
LEVENSDUUR VAN ZADEN. 
In een boek over The Ancient Egyptians spreekt sir gardner wil- 
kinson van goed geslaagde kiemproeven met mummiezaden. In een 
noot wordt daarbij gevoegd, dat de proeven in Frankrijk gedaan 
zijn, doch dat de mogelijkheid van het slagen door plantkundigen 
betwijfeld werd , op grond van de al te vergankelijke eigenschappen 
van den levenden kiem der zaden. Hiertegenover kan weder de verklaring 
van den Franschen Egyptoloog pierret worden geplaatst , die de in 
Dictionnaire d’ Archéologie Egyptienne” onder het artikel Blé zegt: 
»Tout ce qui a été dit sur la germination des grains recueillis dans 
les hypogées est absolument faux ; tous les essais tentés dans les con- 
ditions voulues de sincérité scientifique ont avorté! Ce blé semé 
dans de la terre humide , s’amollit , s’enfle , se décompose , et au bout 
de neuf jours, est entièrement détruit.” 
Mogen wij dus veilig aannemen , dat de mummie-zaden hunne kiem- 
kracht volkomen verloren hebben , zoo ontstaat de vraag , hoe het 
mogelijk is , dat men ooit het tegendeel heeft kunnen gelooven , en 
door proeven heeft meenen te kunnen staven. Om deze vraag te beant- 
woorden slaan wij een blik op de wijze , waarop de zaden in de graf- 
kelders der mummiën liggen , wanneer zij daar , voor het eerst na 
zoovele eeuwen , weer worden teruggevonden. 
Schweinfurth geeft eene beschrijving van den grafkelder, waarin 
de mummiën van ramses ii , amenhotep i en aahmes i gevonden 
werden. Deze kelder was lang onbekend gebleven en eerst den 6 Juli 
1881 door EMiL brugsch bey ontdekt. Blijkens de inscriptien was de 
kist van ramses ii omstreeks het jaar 1000 voor Christus vernieuwd, 
en waren nieuwe kransen en offeranden daarin geplaatst. De kransen , 
die ten deele om het hoofd en ten deele naast het lichaam geplaatst 
waren , en wier gezamenlijke lengte eenige meters bedroeg , bestonden 
uit bloemen en bladeren , waaronder die van verschillende Lotos-soorten 
(Nymphaea) een hoofdrol speelden. In den grafkelder lagen verder , op 
den vloer verspreid , de overblijfselen van offeranden en offermaaltijden. 
Daaronder vond schweinfurth dadels , druiven en andere vruchten. 
Ook stond er een mandje met een korstmos ( Parmelia furfuracea) , dat 
tegenwoordig in Egypte overal te koop is en gebruikt wordt bij het 
bereiden van brood. Bessen en zaden van den jeneverbes , en allerlei 
andere zaden en vruchten werden onder deze overblijfselen aangetroffen. 
Schweinfurth weekte de bladeren en bloemen op , droogde ze opnieuw 
en maakte er zoodoende een klein herbarium van , waarvan de planten 
op een ouderdom van omstreeks 30 eeuwen konden bogen. Het waren 
