DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA 
DOOK 
Dr. J. MAR. RU IJS. 
(Vervolg van blz. 197). 
Bij een beschouwing der toendra van meer nabij , verliest zij veel 
van haar eentonigheid en de botanicus staat verbaasd over het aantal 
verschillende plantensoorten , waarmede hij hier zijn verzameling kan 
verrijken. De dankbaarste tijd is de maand Augustus; het is dan 
volop zomer ; talrijke planten staan in vollen bloei en overal vertoonen 
zich frissche bladeren en bloemen aan ons oog. Zachte , lichtgroene 
moszoden en struikjes van Lichenen vullen de tusschenruimten aan 
der talrijke uit bloemplanten bestaande kussens , die gewoonlijk van 
een betrekkelijk groot aantal bloemen zijn voorzien , wier kleuren alle 
tot de lichte tinten overhellen , zoodat sneeuwwit , lichtblauw , goud- 
geel of lichtrood met elkander om den voorrang strijden. In één 
woord er vertoont zich een eigenaardige , maar krachtige vegetatie , 
die vooral met het oog op haar ongelooflijk snelle ontwikkeling en 
tevens haar korten duur buiten de arktische gewesten haar gelijke 
niet heeft. En geen wonder, de natuur móet in deze omstandigheden 
wel met snelheid te werk gaan , daar de tijd , waarin van planten- 
groei sprake kan zijn , zoo uiterst kort is. 
De meeste toendraplanten zijn kruidachtig , slechts enkele hout- 
achtig. Tot deze laatste behooren verschillende &a^r-soorten en Dryas 
octopetala. Salix polaris is hier het algemeenst en tevens een der meest 
karakteristieke planten ; in het zachte mos weggedoken , en meest 
nauwelijks eenige centimeters hoog steekt zij slechts haar uiterst dunne , 
van talrijke knoopen voorziene takjes daaruit te voorschijn , terwijl 
ieder van hen in den regel slechts twee ovale , glimmend donker- 
