DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
233 
toendra verspreid is , dan hebben wij een overzicht van die Monocotylen , 
die door haar aanzienlijk individuen-aantal in vereeniging met de 
wilgen het belangrijkste bestanddeel uitmaken van het bruingroene 
kleed , dat in de toendra den bodem bedekt. 
In dit kleed nu , in bonte afwisseling verspreid , vindt men de 
talrijke, hier voorkomende, bloeiende Dicotylen. 
Van deze staat het geslacht Saxifraga bovenaan , daar het door 
niet minder dan acht soorten vertegenwoordigd is. De algemeenste 
is S. Hirculus , die hoewel zeldzaam , ook in ons land wordt gevonden , 
daar men haar op de Drentsche venen aantreft , die zij , evenals in 
het hooge noorden de toendra , op sommige plaatsen met haar fraaie , 
gele bloemen siert. Een andere goudbloemige Saxifraga , die de vorige 
nog in schoonheid overtreft is S. flagellaris , die met haar kleine , bijna 
kogelvormige rozetjes van donker groene blaadjes , haar fijne rood- 
achtige uitloopers en haar meest eenigszins gebogen , een of twee 
stervormige bloemen dragende stengels , op den donkeren bodem , een 
aangenamen indruk maakt. Zij groeit meest gezellig en is hier tamelijk 
algemeen ; daar zij overigens slechts op Spitsbergen , in Oost-Groenland 
en in Siberië werd aangetroffen , behoort zij tot de echt arktische 
planten. Van de overige soorten noemen wij nog de karakteristieke 
S. cernua , die is te herkennen aan de talrijke bolletjes, welke zij niet 
alleen aan het rhizoom , maar ook in de oksels der bladen voortbrengt. 
Het is door deze bolletjes , dat de plant zich voornamelijk schijnt te 
vermenigvuldigen , daar het aantal bloemen zeer gering is ; men vindt 
er gewoonlijk slechts 1 — 3 aan den top van den stengel en deze zijn 
gewoonlijk nog zeer onvolkomen ontwikkeld. De plantjes groeien het 
meest in kleine groepen bijeen , een gevolg van het geringe versprei- 
dingsvermogen der bedoelde bolletjes. 
Waar de grond met een dunne moslaag bedekt en tegelijk zeer 
vochtig is groeit , meest gezellig , onze bekende Chrysosplemium alterni - 
folium , die in ons vaderland op vochtige , beschaduwde plaatsen , aan 
boschbeekjes enz. niet zeldzaam is. 
Een zeer eigenaardige en veel geziene plant dezer streken is ook 
de rijkbloeiende , zwavelgele Papaver midicaule , die even goed tiert op 
de onvruchtbaarste , als op de vruchtbare gedeelten der toendra. 
De Ranunculaceën der toendra schijnen steeds de voorkeur te geven 
aan vochtige , met mos begroeide plekken , vooral daar , waar ook 
Salix polaris wordt aangetroffen ; daar vindt men Rananculus nivalis , 
sulphureus , pygmaeus en af /inis , als ook Thalictrwm alpinum en eindelijk 
16 
