236 
DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
gezocht , treden ons hier te gemoet , als b. v. Ceratodon purpureus , 
Polytrichum strictum en verder P. alpinum , Bryum purpurascens , Splach- 
num vasculosum , verschillende Dicranum- soorten enz. 
Eigenlijke veenmossen komen niet zoo bijzonder talrijk voor , zooals 
dit op onze natte gronden het geval is en slechts hier en daar vindt 
men eenige bekende Sphagnum-soorten als S. jimbriatum , sqarrosum , 
acutifolium, waartusschen niet zelden Paludella squarrosa wordt aan- 
getroffen. 
Van de Levermossen komen Marchantia polymorpha en Jungermannia 
gracilis , zeer algemeen verspreid voor, de laatste zelfs zóó, dat zij 
op sommige plaatsen het moeras een eigenaardige , donkerbruine 
tint geeft. 
Wat aangaat de Phanerogamen , zoo zijn het vooral de Cyparaceën , 
die hier welig tieren. Carex parallela is tamelijk algemeen en treedt , 
waar zij voorkomt , gewoonlijk in zeer groot aantal op , ook C. rariflora 
is veelvuldig en niet veel moeite kost het om hier en daar nog vier 
of vijf andere soorten te verzamelen. Ook Eriophorum angustisfolium en 
en vooral E. Scheuchzeri worden er bijna steeds gezien. 
De grassen daarentegen treden hier meer op den achtergrond en 
het zijn eigenlijk slechts Hierochloa paucijlora en Aira caespitosa , die 
deze familie hier vertegenwoordigen. 
Juncus biglumis komt even algemeen voor als op de droge toendra , 
maar schijnt zich hier toch beter te ontwikkelen. 
Van de Dicotylen is Salix polaris stellig ’t algemeenst, maar ook 
andere , kruidachtige planten brengen het hare er toe bij , om de 
moerasvegetatie te karakteriseeren. Zonder in bijzonderheden te treden , 
noemen wij als zoodanig: Caltha palustris , Ranunculus nivalis en sulphureus , 
Myosotis sylvatica , Pedicularis sudetica , Saxifraga stellaris , Cardamine 
pratensis , Polemonium coeruleum , Valeriana capitata en Petasites frigida 
en eindelijk een der meest typische , hier tehuis behoorende , arktische 
planten , Rnbus Chamaemorus. 
Ter loops zij hier opgemerkt , dat deze laatste plant , die in de 
poolstreken en ook reeds in Noorwegen zeer verspreid voorkomt, 
aldaar van zeer veel nut is. De vruchten worden namelijk in groote 
hoeveelheden ingezameld en leveren , op verschillende wijzen toebe- 
reid , een in Noorwegen onder den naam van »Multebaer” algemeen 
bekend , zeer aangenaam voedsel , dat bovendien als antiscorbuticum 
hoog staat aangeschreven. De smaak herinnert eenigszins aan dien 
onzer inlandsche braambessen. 
