DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
239 
te doen uitkomen. De steenen zijn overtrokken met bonte Lichenen 
en heldergroene mossen , terwijl tusschen de steenen hier en daar de 
rijkbloeiende halmen van Poa jlexuosa , Hierochloa alpina en Trisetum 
subspicatum prijken. Maar de meeste ruimte wordt ingenomen door een 
bonte mengeling van allerlei bloeiende Dicotylen : hier zijn het de 
prachtige blauwe bloemen van Hedysarum obscurum of Astragalus alpinus 
of wel de gele trossen van Oxytropus campestris , die de aandacht trekken ; 
daar bloeien talrijke Saxifraga' s als S. decipiens , nivalis , cernua en 
Hirculus of wel verschillende Ranunculaceën als Thalictrum alpinum , 
Ranunculus nivalis , sulplmreus en acer', dan weêr rust onze blik op de 
blauwgroene heuveltjes, die Rhodiola rosea tusschen de scherpkantige 
steenen vormt, of zien wij dergelijke overal verspreide kussentjes van 
de sierlijke Silene acaulis steeds dicht met roode bloemen bezet , of 
lachen de hemelsbauwe vergeet-rmij -nieten ons bij duizenden toe ; ginds 
staan bloeiende exemplaren van de perzikbloesemkleurige Matthiola 
nudicaidis en van grootbloemige Potentïllas als P. emarginata en maculata , 
afwisselend met Draba alpina en Whalenbergii , witte Cerastiums , Stel- 
laria longipes enz. terwijl een stap of wat verder , vooral aan de randen 
van kloven, onze gemeene paardebloemen en haar zustersoort Taraxacum 
phymatocarpum worden aangetroffen. Evenmin behoeven wij ver te zoeken 
naar de grauwwitte bloei wij zen van Artemisia vulgaris , ook al een soort , 
die ons aan onze vaderlandsche flora doet denken , terwijl ook de fraaie 
roodbloeiende Vaccinium Vitis Idaea hier miniatuurstruikjes vormt van 
slechts eenige centimeters hoogte , waarin intusschen slechts zelden 
of nooit de rijpe , bekende , blauwe boschbezien worden gezien , daar 
de zomer niet lang en niet warm genoeg schijnt te zijn om deze te 
doen rijpen. Daar, waar op de hellingen der rotsen vochtige en donkere 
holten worden gevormd , groeit Oxyria digyna en Saxifraga cernua dik- 
wijls in gezelschap van rijkbloeiende exemplaren van Polygonum viviparum. 
Slechts op enkele bijzonder begunstigde plaatsen draagt hier de 
bodem een dicht samenhangend plantenkleed , dat zich dan toch nog 
maar over een zeer beperkte oppervlakte uitspreidt en aldus een soort 
van oase vormt. Zoo b. v. vinden we overal daar , waar de onder- 
liggende kalklaag als kleine heuvels door den bovenliggenden Thon- 
schiefer heenbreekt, een rijke flora, deels waarschijnlijk , omdat deze 
heuveltjes door hun ligging de zonnewarmte beter kunnen absorbeeren , 
deels , omdat de verweerende kalk een gunstiger bodem vormt dan 
de afgeschilferde lei , maar waarschijnlijk vooral omdat de lemmingen , 
de veldmuizen van het noorden, op zulke plaatsen bijzonder veelvuldig 
