DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
245 
warme jaargetijde worden er slechts bloemen en vruchten gevormd, 
terwijl de vegetatieve organen eerst in den herfst worden aangelegd , 
een feit , waarmede de boven reeds vermelde groote armoede aan één- 
jarige planten natuurlijk ten nauwste samenhangt. Die planten nu , 
welke in haar ontwikkeling het snelst zijn en daarvoor niet eens den 
geheelen arktischen zomer noodig hebben , dringen tot op de grootste 
breedte door. Andere bereiken haar doel door haar ontwikkeling te 
beperken en men ziet dan , dat in plaats van een vermenigvuldiging 
door zaden , voor wier volkomen vorming geen tijd is , een vegetatieve 
vermeerdering plaats vindt , door broedknoppen , uitloopers enz. Het 
is duidelijk , dat met het beperkte materiaal , dat tot opbouw van 
het plantenlichaam voorhanden is , hier onder alle omstandigheden zeer 
spaarzaam moet worden omgegaan , vandaar vooral de kleinheid der 
vormen , die de poolflora karakteriseert. 
Mogelijk is het, dat , zooals reeds boven gezegd is, de ontwikkeling 
zich , zij het dan ook uiterst langzaam , onder de sneeuw voortzet en 
ook dat, althans verschillende proeven schijnen op zoo iets te wijzen, 
de planten ook gedurende de verbazend heldere winternachten kunnen 
assimileeren , omstandigheden , waardoor dus de korte vegetatieperiode 
niet onbelangrijk verlengd zou worden. 
Reeds boven zagen wij , dat om zooveel mogelijk warmte te ver- 
krijgen , de arktische planten bij voorkeur naar zonnige , voor zeewinden 
beschutte hellingen met lossen bodem streven ; deze hellingen vooral 
zijn oasen in de poolwoestijn. 
Wij mogen van de vegetatie van Nova-Zembla geen afscheid nemen 
zonder ook met een enkel woord de eigenaardige zeealgen-flora te 
hebben besproken , die reeds een punt van onderzoek uitmaakte van 
de al meermalen genoemde expeditie van von baer in 1837 , verder 
van de rosen THAL’sche expeditie van 1871, maar vooral van die der 
Zweden in 1875, van welke laatste talrijke belangrijke mededeelingen , 
dit onderwerp betreffende , door Da. kjellman , het gevolg waren. 
Het spreekt van zelf, dat het ook in dit opzicht voornamelijk de 
westkust en de oevers der Matotschkin-shar zijn , die weerden onder- 
zocht en waartoe onze wetenschap zich voor ’t oogenblik beperkt. 
Wat het algemeen karakter der algenflora aangaat, zoo is het 
