WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
51 
]ntusschen leidden deze onderzoekingen ook tot de uitkomst dat de wijze, waarop 
de lichtsterkte der vlam afhangt van hare hoogte, met den tijd verandert; deze ver- 
andering was het geringst bij eene hoogte van 40 mM., zoodat deze voor photometrische 
onderzoekingen het meest aanbevelingswaard is. ( Eleclrotechn . Zeitschrift . IX. 96.) 
La toise du Pérou. — Uit vergelijkingen met den internationalen meter, aan 
het Bureau international des poids et des mesures te Parijs gedaan door den heer 
benoit, trekt de heer wolf de volgende conclusiën : 
1°. De are du Perou is tot nog toe op onnauwkeurige wijze vergeleken met 
andere ares ; hare lengte is kleiner dan men lot nog toe meende. 
2°. De internationale meter verschilt van zijne officieele waarde slechts eene hoe- 
veelheid van 0.001 ligne, welk verschil geheel binnen de grenzen ligt van de waar- 
schijnlijke fouten der metingen van borda en van die na hem kwamen. 
3°. De merkwaardige overeenkomst, welke men heden ten dage vindt tusschen de 
lengten van den meter en van de toise du Pérou, is een bewijs voor den goeden staat 
waarin deze toise bewaard is, daar die, wat hare eind vlakken betreft , volkomen gelijk 
is gebleven aan hetgeen zij was, toen zij in 1735 uit handen van langlois kwam. 
( Acad . des Sciences de Paris. Séance du 9 avril). v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Snelheid van de inwerking van eenige zuren op kalkspaat. — W. spring 
deelde vroeger de door hem verkregen ervaring mede omtrent de snelheid der 
werking van eenige zuren op marmer en doet thans hetzelfde voor hel meer ho- 
mogene kalkspaat. 
De uitvoerigste cijfers hebben betrekking op de werking van zoutzuur van 10 pCt. 
op de splijtingsvlakken van kalkspaat en wel bij 15°, bij 35° en bij 55°. Bij 15° 
en bij 35° is de snelheid evenredig met de hoeveelheid zuur, nadat per M 2 50 a 
75 cM 3 C0 2 en totdat per M 2 ongeveer 350 cM 3 C0 2 zijn vrij geworden. Bij 50° 
neemt de snelheid sterker af dan de sterkte van het zuur. Wanneer het zoutzuur 
van 2 pCt. geworden is, is de inwerking uiterst langzaam geworden. Kalkspaat 
wordt minder sterk aangetast dan marmer; uit het verschil in dit opzicht bij de 
genoemde temperaturen mag afgeleid worden, dat bij 171° de snelheid der werking 
bij marmer tweemaal zoo groot zou zijn als bij kalkspaat. Ook hier was de inwerking , 
voordat 50° a 75 cM 3 per M 2 vrij geworden waren, kleiner dan daarna. 
Aequivalente oplossingen van HJ en van HN0 3 werken even snel als die van 
HC1. Oplossingen van HBr oefenen sneller werking uit en wel des te sneller, naar- 
mate zij sterker zijn. 
Het merkwaardigst zijn wel de proeven van spring, wanneer men het tot nog 
toe behandelde vergelijkt met de verkregen uitkomsten, waarbij het zoutzuur werkte 
op oppervlakten , die evenwijdig met de hoofdas en loodrecht daarop gesneden 
