WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
53 
oligoceenlijd en den diluviaal- (resp. jongste plioceen-tijdp.) tijd stond dus een 
groot terrein boven water, en was alzoo aan verweering en denudatie blootgesteld. 
Het hierdoor ontstane materiaal werd volgens st. door rivieren en beken van de 
gebergten in bodem-depressies zonder waterafloop gevoerd, en vormde den grondslag 
voor het löss. In zooverre komt dus st. overeen met burmeister. De verdere ver- 
breiding en nivelleering van dat materiaal laat st. vervolgens bewerkstelligen door 
den wind, zich hierin dus aansluitende aan v. richthoeen. (Naar Humboldt, Feb. 1888.) 
R. E. d. H. 
PLANTKUNDE. 
Over Domatiën. — Op de bladeren van vele planten komen hier en daar, en 
bij voorkeur in de oksels der nerven, kleine groepjes van haren (b.v. Linde), 
of groefjes of plooien voor. Bij microscopisch onderzoek blijkt dan , dat deze door 
Acariden bewoond zijn. Lundström noemt zulke inrichtingen domatiën (woningen,) 
en houdt het er voor, dat zij door de planten, ten behoeve dezer diertjes worden 
voortgebracht, terwijl de diertjes zelve de bladeren beschermen tegen allerlei para- 
sieten en andere schadelijke organismen, wier sporen of kiemen zij opeten. Van 
overeenkomstige aanhangselen , die door talmijten ( Phytoptus ) worden veroorzaakt , 
onderscheiden zich de domatiën daardoor, dat zij niet door een galprikkel wor- 
den te voorschijn geroepen, maar ook dan ontstaan, wanneer de bewoners ontbreken. 
Wij hebben dus hier wederom een voorbeeld van samenleving van planten en 
dieren, en wel van eene symbiose, die beiden tot nut verstrekt {Nov. act. reg. soc. 
scient. Upsaliensis Serie III, Vol. XIII, Fase. II, 1887). d. v. 
Zwartkoorn of Hengel. ( Mdampyrum pratense .) — Deze plant draagt aan baar 
stengelbladen honigkliertjes, die door de suikerlievende mieren naarstig worden opgezocht. 
Tot nog toe meende men , dat deze dieren dientengevolge van de bloemen wer- 
den afgehouden, tot wier bestuiving zij toch niets konden bijdragen. Lundström is 
echter op het spoor gekomen van geheel andere verhoudingen. De zaden van het 
zwartkoorn hebben n. 1. zulk eene sprekende overeenkomst met de z. g. mieren- 
poppen, dat de mieren, hierdoor misleid, gezegde zaadkorrels uit de vruchten halen 
en in hare nesten brengen. Wanneer men een nest, dat zwartkoorn-zaadjes bevat, 
stoort, dan zijn de mieren ijverig in de weer om die zaadjes in veiligheid te brengen , 
even alsof het mierenpoppen waren. 
Wat geschiedt evenwel met deze zaadkorrels? De zaadschil wordt al spoedig afge- 
worpen en van nu aan raken de mieren de vreemde voorwerpen niet meer aan ; 
deze ontkiemen en klaarblijkelijk verleenden de mieren hare hulp bij de versprei- 
ding der plant. 
Wij hebben hier dus te doen met mimicrie. Die vorm harer zaden was der plant nuttig 
en de honigkliertjes dienden om de mieren te lokken (Naar Humboldt , Febr. 1888). 
R. E. D. H. 
