IJZEROEU EN IJZERBACTERIEN. 
DOOR 
HUGO DE VRIES. 
De beteekenis der bacteriën voor de wording en de voortdurende 
veranderingen der aardkorst is nog slechts zeer onvolledig bekend. 
Dat de verrotting en verweering van plantaardigen en dierlijken afval 
door hen bewerkt wordt , weet men , en dat zonder hunne mede- 
werking dus geen teelaarde , geen veenvorming tot stand komt , kan 
aan geen twijfel onderworpen zijn. Zij bepalen voor een groot deel 
de vruchtbaarheid van den bouwgrond en zijn tevens de oorzaak, dat 
deze grond voortdurend armer wordt aan organische bestanddeelen. 
Zij beheerschen het ontstaan der aardlagen overal , waar daarbij de 
overblijfselen van dieren en planten eene rol spelen en zijn zonder 
twijfel in vele gevallen werkzaam bij het ontstaan van fossielen. Doch 
slechts ten opzichte van enkele vragen zijn op dit gebied onderzoekingen 
gedaan , en meestal moeten wij ons voorloopig nog met min of meer 
gewettigde gissingen tevreden stellen. 
Tot die nauwkeurig onderzochte gevallen behooren o. a. het ont- 
staan van het salpeter en de rol der zwavelbacteriën in de zwavel- 
houdende wateren. Aan die reeks werd dezer dagen door winogradsky 
een nieuw geval toegevoegd. Deze geleerde toch ontdekte , dat het 
ijzeroer, zoo al niet uitsluitend, dan toch voor het grootste gedeelte 
door de werking van bacteriën ontstaat. De oerbanken , moeras-ijzer- 
ertsen en andere overeenkomstige algemeen bekende geologische vor- 
mingen zouden dus eveneens hun ontstaan aan deze organismen te 
danken hebben. 
De ijzerbacteriën bestaan uit smalle, staafvormige cellen, die tot 
18 
