STEENKOLEN T EER. 
267 
verhit. Vorm en grootte van deze ketels loonen zeer uiteen. Meestal 
is de bodem gewelfd en wel aan den buitenkant hol zooals de ziel 
van eene flesch. De oppervlakte, die verhit wordt, wordt hierdoor 
grooter en ook is het bij deze inrichting gemakkelijk aan het eind 
der bewerking het vloeibare pik uit den ketel te laten loopen. Waar 
’s nachts niet doorgewerkt wordt, heeft men kleine ketels b. v. met 
een inhoud van 6 ton (dus ongeveer 17 M 3 ) ; de ketels zijn 5 a 10 
maal zoo groot , wanneer het stoken dag en nacht wordt voortgezet. 
De dampen, die bij de verwarming uit het teer ontwijken, worden 
door eene heen en weder gebogen buis van gietijzer , smeedijzer of 
lood gevoerd , die in eenen grooten bak met water is geplaatst. De 
lengte van deze buis is sieer aanzienlijk; in Engeland bedraagt zij 
tusschen 45 en 70 M. , in Duitschland tusschen 70 en 100 M. , al 
naarmate de teerketel een kleineren of grooteren inhoud heeft. Ook in 
den vorm en de grootte der ontvangers , waarin de in de koelhuizen 
door verdichting gevormde vloeistoffen opgevangen worden , heerscht 
groot verschil ; omdat de destillatie eene gedeeltelijke of gefractioneerde 
destillatie is en dus verschillende stoffen worden opgevangen , al naar- 
mate het teer in de ketels sterker wordt verhit, moet er gelegenheid 
zijn den eenen ontvanger tegen een anderen te verwisselen en moet 
er ook verschil wezen in de inrichting der ontvangers , omdat de 
aard der achtereenvolgens verkregen stoffen zeer uiteenloopen kan. 
Wanneer een ketel in gebruik is, wordt er teer in gebracht , wanneer 
de ketel nog warm is van eene vorige destillatie. Te warm mag hij 
natuurlyk niet zijn , omdat de aanraking van koud teer met het heete 
ijzer dan de oorzaak van ongelukken kan zijn. Het vuur wordt aan- 
gezet, wanneer de ketel half gevuld is; gaat men ondertusschen 
voort met vullen , dan vloeit het koude teer naar beneden en tegen 
het tijdstip , waarep-~de vulling afgeloopen is , heeft nog geen verlies 
plaats gehad. Nu ^worden alle openingen , behalve die naar de koel- 
buis , gesloten en^ het vuur laat men sterker branden , totdat de 
destillatie begint. Het oogenblik, waarop dit gebeurt, is afhankelijk 
vooral van de grootte der ketels en van het jaargetijde ; bij ketels 
met een inhoud van ongeveer 5 ton (dus van ongeveer 14 M 3 ) begint 
de destillatie na ongeveer twee uur, bij grootere ketels (20 a 25 ton) 
duurt het ’s wintel ongeveer zes en ’s zomers ongeveer vijf uur , 
voordat de eerste droppels zich aan het einde der koelhuis vertoonen. 
Dit zijn droppels ammoniakwater , dat nog met het teer vermengd 
was ; om het overkoken te voorkomen wordt het vuur nu voorloopig 
