276 
STEENKOLENTEER. 
Thans is de carbololie aan de beurt. De scheikundige eigenschappen 
van carbol maken hier eene omgekeerde volgorde noodig van de be- 
werkingen, die ook op andere deelen der teeroliën worden toegepast. 
Het carbol wordt eerst door eene loog (eene oplossing van gewone 
soda of van bijtende soda) gebonden en dan later uit de gevormde 
verbinding vrij gemaakt met een zuur. Maar zuiver carbol, dat in 
kleurlooze kristallen kristalliseert , heeft men dan nog niet ; daartoe 
zijn nadere bewerkingen noodig , waarover hier niet uitvoeriger ge- 
sproken wordt. Behalve tot de algemeen bekende en terecht geroemde 
werking van carbol als bederfwerend middel heeft het tot menigerlei 
toepassing aanleiding gegeven. Het salicylzuur , dat als bederfwerend 
middel gebruikt kan worden , waar de onaangename lucht van carbol 
dit laatste ongeschikt maakt, en dat in Parijs onlangs zooveel strijd 
tegen de duitsche bieren verwekte , wordt met behulp van phenol 
verkregen , evenals pikrinezuur en zijne zouten , die als bestanddeelen 
van ontploffende mengsels wonden kunnen slaan , die geen carbol ver- 
mag te heelen. Van een groot aantal kleurstoffen , die uit phenol worden 
verkregen , worden hier slechts phenolphtaleïne en coralline genoemd. 
Een tweede bestanddeel der carbololie is de naphtaline , die wel 
niet alleen in deze teerolie maar hier toch in de grootste hoeveel- 
heid wordt aangetroffen. Naar verhouding bevat kootteer hiervan veel ; 
zelden bevat zij minder dan 5 pet., soms tot 10 pet. naphtaline. 
Wanneer men de deksels van de teerputten aan eene gasfabriek opent , 
zijn zij aan den benedenkant, even als de zijwanden van den put boven 
het teer , met eene dikke laag van glinsterende plaatjes , kristallen van 
naphtaline , bedekt. Deze naphtaline levert tot nog toe minder voor- 
deel op , zoodat een groot gedeelte nog öf als brandstof gebruikt öf 
op pek verwerkt wordt. In de zoogenaamde albocarbonlampen wordt 
het lichtgas , dat er door stroomt , met dampen van naphtaline ver- 
mengd en kan men eene aanzienlijke besparing van lichtgas verkrij- 
gen. Aan de bolvormige peer , waarin de vaste naphtaline wordt ge- 
daan en waarin het gas wordt gevoerd , is door middel van een metalen 
ring rondom de peer een langwerpig metalen plaatje verbonden , dat 
tot boven de vlam reikt. Eerst laat men eene kleine gasvlam branden ; 
door de hitte van deze vlam , die door het metalen plaatje , den metalen 
ring en den wand der peer op de naphtaline wordt overgebracht, 
begint dit laatste te verdampen. De damp vermengt zich met het 
lichtgas en de vlam wordt grooter en geeft een wit licht. 
Werden reeds vroeg uit naphtaline eenige kleurstoffen gemaakt (Mag- 
