STEENKOLENTEER. 
301 
enkelen droppel aniline aan toevoegt. De vloeistof begint zich na 
eenige sekonden langzamerhand licht rood te kleuren , maar wordt 
ten slotte zóó donker paarsch-violet , dat zij bijna zwart schijnt. Deze 
ontdekking leidde tot nog toe niet tot belangrijke toepassingen. 
Nadat de mauveïne van perkin de rij geopend had , volgde weldra 
de eene ontdekking op de andere. In 1858 verscheen het aniline-rood 
in de handen van a. w. hofmann , de berlijnsche hoogleeraar die 
destijds nog in Engeland woonde, maar in een voor het verbruik 
geschikte hoeveelheid werd deze prachtige kleurstof , de fuchsine of 
het magentarood , eerst in 1859 door den franschen scheikundige 
verquin bereid door aniline-olie met tinchloride te verhitten. Had 
het mauveïne den weg gebaand , de fuchsine hield als het ware langs 
dien weg een triomftocht. De toekomst van het koolteer was nu 
verzekerd. 
Hofmann , door theoretische beschouwingen omtrent de samenstelling 
van het anilinerood geleid , leerde daaruit prachtige violette kleurstoffen 
in zeer onderscheiden tinten bereiden , waarvan het bleu de Hofmann zijn 
naam op dit gebied in eere houdt. In de door hem aangewezen rich- 
ting volgden girard en laire bij de bereiding van blauwe en violette 
phenylpraeparaten (waaronder bleu de Lyon en violet impérial) in 1860. 
Ch. lauth schonk in 1861 nieuwe violette kleurstoffen (o. a. violet 
de Paris) en aan nicholson had men in 1862 oplosbare blauwe kleur- 
stoffen te danken. En nog in den tegenwoordigen tijd verschijnen 
telkens nieuwe tinten op het veelkleurige vaandel , dat aan den volke 
de heerlijkheid van de in de teerputten verscholen schatten verkondigt. 
Dat ook andere teeroliën dan de lichte teerolie hiertoe haar deel 
bijbrachten , werd boven herinnerd. In den lateren tijd waren het 
echter bovenal duitsche scheikundigen , die uit het onaanzienlijke , 
donkerbruine koolteer nieuwe tinten wisten toe te voegen aan het 
kleurenbeeld der kunstmatig bereide verfstoffen. Ook werd voorna- 
melijk door den arbeid van duitsche scheikundigen de samenstelling 
der aniline-kleurstoffen vastgesteld en daardoor de grond gelegd voor 
vermoedens omtrent de wijze van vereeniging der onzichtbare atomen 
koolstof, waterstof, stikstof en zuurstof in die kleurstoffen, ver- 
moedens , die de prikkels tot nieuwe onderzoekingen werden en daar- 
door dikwijls zoowel voor de nijverheid als voor de wetenschap nieuwe 
vruchten opleverden. 
Van eene enkele kleurstof het anilinerood (fuchsine of magenta- 
rood) kan hier de bereiding worden medegedeeld. Men gaat daarbij 
