EEN 
VERBOND TUSSCHEN BOOMEN EN MIEREN. 
DOOR 
Dr. J. H. WAKKER. 
Sedert wij weten dat de Korstmossen geen planten zijn in den ge- 
wonen zin van het woord , zooals een rozestruik of een Hyacinth , 
maar eigenaardige vereenigingen van Zwammen en Wieren , waarvan 
de eersten aan de laatsten hun voedsel ontleenen en daarvoor als 
het ware als dank hun voedsters minerale stoffen uit den bodem toe- 
voeren en ze voor uitdrogen beschermen , is er een streven in de 
wetenschap ontstaan , eensdeels om meerdere van deze gevallen van 
zoogenaamde symbiose op te sporen , andersdeels om ze , waar men 
ze vond, te verklaren en aan Darwin’s afstammingsleer te toetsen. 
Het is daaraan , dat zij een bij uitstek hechten steun verleenen en 
reeds alleen daarom mogen wij elk nieuw geval van symbiose , vooral , 
wanneer hierbij bijzondere eigenschappen van een van beide partijen 
optreden , zonder welke ze niet mogelijk zou zijn , met blijd- 
schap begroeten. Maar ook wanneer wij dergelijke nieuwe ontdek- 
kingen niet van dit wijsgeerig standpunt beschouwen , leveren ons 
de gevallen van symbiose , vooral wanneer zij tusschen planten ter eene 
zijde en dieren ter andere optreden , zooveel belangwekkends op , dat 
ik den lezers van dit tijdschrift geen ondienst meen te doen door hen met 
een der nieuwste ontdekkingen op dit gebied in kennis te stellen. 
De volgende bladzijden geven te dien einde een kort verslag van 
de mededeelingen door Prof. schimper te Bonn in de eerste afleve- 
ring van een nieuw tijdschrift ( Botanische Mittheüungen aus den Tropen ) 
