312 
EEN VERBOND TUSSCHEN BOOMEN EN MIEREN. 
bijzonder aan de ook in de tropen voorkomende soorten van Mais en 
Bamboes , die nooit aan mieren tot woonplaats strekken , dat wij 
gerust kunnen aannemen , dat zij ook bij de planten , die ons thans 
bezighouden , eenvoudig een gevolg zijn van de neiging om voor een 
zekeren graad van stevigheid zoo min mogelijk materiaal te gebruiken 
d. i. dus in dit geval een massieven cilinder door een koker te ver- 
vangen. 
Even duidelijk is het dat wanneer deze koker overal op de ge- 
wone wijze gebouwd was , een indringen der mieren in de holte on- 
overkomelijke bezwaren zou opleveren en wij hebben dus te vragen 
of de plant ook op een of andere wijze het binnendringen harer gasten 
vergemakkelijkt. Wanneer dit het geval is, dan hebben wij in de in- 
richtingen , die dit beoogen , eerst de eigenlijke eigenschappen te 
zien , welke zij in den strijd om het bestaan verkregen heeft om niet 
door de Atta's uitgeroeid te worden. 
Een dergelijke deur, zooals wij de bedoelde plaats gerust noemen 
mogen , bezitten de planten wel degelijk en wel overal op een vooruit 
bepaald punt. Hierover het volgende : Elk stengellid vertoont over 
zijn geheele lengte een gleuf, die naar onderen afgesloten wordt door 
den okselknop van het blad , dat zich aan den knoop bevindt , en 
welke gleuf zonder twijfel een zuiver mechanisch gevolg is van de 
ontwikkeling van deze knop. Het is echter aan het bovengedeelte van 
deze gleuf, dat zich de mierendeur bevindt, welke gekenmerkt is 
door een veel geringere dikte en door, wat misschien nog van meer 
gewicht is, een volkomen afwezigheid van harde weefsels, in het 
bijzonder van hout , dat overigens door den geheelen stam op de voor 
tweezaadlobbige planten gewone wijze gevormd wordt. Het is dan ook 
uitsluitend op deze plaats, dat de mierewijfjes den stam doorboren 
en de holten binnendringen , waar zij weldra met eierleggen beginnen 
cn zoo het aanzijn aan een nieuwe kolonie geven. 
Hebben wij hiermede de wijze beschouwd, waarop de plant haar 
beschermers een geschikte woning biedt, thans rest ons nog aan te 
toonen , dat zij ook voor hun voeding zorg draagt. 
Wanneer wij daartoe de onderzijde der bladstelen beschouwen , 
dan blijkt ons , dat deze bij hun inhechtingsplaats aan den stengel 
dicht behaard zijn en tusschen deze haren eigenaardig lichaampjes 
voortbrengen , welker cellen geheel op de wijze van sommige zaden 
met olie en eiwit gevuld zijn en dus een uitstekend voedsel bevatten. 
De ontdekker dezer interessante planten-voortbrengselen , de welbe- 
