HET STEPPEN HO EN. 
Men leest thans bijna dagelijks in de dagbladen , zoo Nederlandsche 
als Duitsche , van het op nieuw verschijnen , ook in ons land , van 
het Aziatisch Steppenhoen (Syrrhaptes paradoxus ) , dat voorzoover men 
weet in 1863 voor ’t eerst in Europa verscheen en zelfs hier en daar 
nestelde , maar spoedig door de jachtliefhebbers deels gedood , deels 
verjaagd werd , niettegenstaande de aan die liefhebbers gerichte bede 
om dat nieuwe wild toe te laten zich in westelijk Europa voor goed 
te vestigen. 
Het steppenhoen gelijkt over het geheel op een patrijs , doch de 
pooten zijn korter en bevederd , en het heeft slechts drie zeer korte , 
mede bevederde teenen. De vleugels zijn spits ; de eerste en de beide 
middenste stuurpennen loopen in eene punt uit. De kleur is zand- 
kleurig , van boven met zwarte plekken en banden ; de wangen en 
de keel zijn geelachtig , en op het midden van den buik ziet men 
een zwarte , bij jonge vogels donkerbruine vlek. 
Het is te hopen dat men nu de bij ons verschijnende steppenhoenderen 
zal verschoonen; eenige courantenberichten doen echter vreezen dat 
die hoop niet zal worden vervuld. In Humboldt (Juni 1888 S. 235) 
wordt de wensch uitgedrukt dat de wegen worden opgespoord langs 
welke deze landverhuizers uit Azië westwaarts tot aan de Noordzee 
zijn getogen en dat er tijdig maatregelen tot hunne bescherming worden 
genomen. Humboldt noodigt daarom alle jagers en natuurvorschers drin- 
gend uit om op het voorkomen van steppenhoenderen te letten , en 
berichten van hun verschijnen met nauwkeurige opgaaf van plaats en 
datum te zenden aan dr. reichenow , custos van het Kon. zoologisch 
Museum te Berlijn , — en drukt alle bezitters van jachtvelden op 
het hart om zich de bescherming van deze vogels aan te trekken. 
Of de steppenhoenderen , niet verjaagd wordende , zich in westelijk 
Europa voor goed zullen vestigen en naturaliseeren , is natuurlijk on- 
zeker. Maar het is te beproeven , en daartoe behoort even natuurlijk 
dat die vogels zoo min mogelijk gestoord worden. Het heugt ons 
