328 OVER FOSSIELEN , BESCHOUWD ALS MIDDELEN TER BEPALING VAN DE 
feit de aandacht te vestigen , dat in alle tijdperken der aardgeschiede- 
nis gevormde afzettingen over onze tegenwoordige vastelanden verspreid 
zijn , welke land- en zoetwaterorganismen bevatten en dus op of in 
de nabijheid van toenmaals aanwezig land gevormd moeten zijn. 1 
Reeds te lang hebben wij ons hier bij de voornaamste omstandig- 
heid opgehouden , waaronder bewoners van het land in den bodem 
kunnen geraken en voor later onderzoek bewaard kunnen blijven, om 
nog uitvoerig bij de overige zooeven reeds door ons genoemde ge- 
vallen , waarin dit geschieden kan , stil te staan. Slechts naar één be- 
langrijke begraafplaats van landorganismen willen wij den lezer nog 
in gedachte heenleiden , n.1. naar de onderaardsche holen , welke de 
wetenschap reeds met zoo menige kostbare vondst verrijkt hebben. 
Wij zullen hem daartoe moeten uitnoodigen ons naar een kalk- 
steengebergte te volgen , waar het onder den grond circuleerend 
water , èn door mechanischen arbeid èn door chemische werking , zulke 
ruimten dikwijls in groote menigte heeft doen ontstaan. 2 Wij bevinden 
ons in een door hooge rotswanden ingesloten dal ; nadat wij gerui- 
men tijd hebben voortgewandeld , ons oog steeds op den blauwen kalk- 
steen gevestigd houdende , bespeuren wij toevallig aan den voet van 
den bergwand , tusschen laag kreupelhout verscholen , een nauwe spleet ; 
overal liggen hier grootere en kleinere steenbrokken verstrooid , die 
klaarblijkelijk langs de helling van den berg zijn afgegleden en onze 
veronderstelling , dat deze spleet den ingang van een onderaardsch hol 
vormt, zal spoedig bevestigd worden. Na het puin voor een deel te 
hebben weggeruimd , staan wij nl. voor eene opening , welke groot 
genoeg is om ons tot het binnenste der aarde toegang te verleenen. 
Een kaars , die wij in een nabijgelegen woning hebben weten machtig 
te worden, zal ons de geheimen der onderwereld ontsluieren. Wij 
treden binnen : een nauwe gang voert ons in een hol , welks wanden 
met prachtige druipsteenvormingen (stalactieten) bekleed zijn en waar- 
van de bodem gedeeltelijk met geel leem , gedeeltelijk met druipsteen 
(stalagmieten) bedekt is. Een nauwkeuriger onderzoek van den grond 
leert ons, dat het leem eene afzetting van waterstroomen is, welke 
in vroegere tijden door het hol moeten gevloeid hebben en dat de druip- 
1 Iu ons vorig opstel hebben wij dit feit als een van de bewijzen voor den enormen 
ouderdom der continenten aangevoerd. 
2 De volgende beschrijving is ontleend aan een , door ons eenige jaren geleden onder- 
nomen, tochtje door het dal der Vesdre (België). De kleine grot, die wij bezochten, 
was niet ver van Pepinster, ten zuiden van Verviers gelegen. 
