NATUURKUNDIGE GESTELDHEID ONZER PLANEET IN VROEGERE TIJDEN. 333 
de chemische constitutie van het water af; valt ons niet bij het onder- 
zoek eener kustfauna on middellijk een verschil op die plaatsen in het 
oog, waar rivieren in de zee uitmonden en eene vermindering in het 
zoutgehalte teweeg brengen ? 
Doch niet alleen langs de kusten gaande nemen wij herhaaldelijk 
verandering in de zeebewoners waar ; ook wanneer wij ons van het 
land verwijderen , treft ons meermalen eene afwisseling in de zeefauna. 
De Engelsche natuuronderzoeker edward forbes heeft naar deze eigen- 
aardigheid in de verspreiding der zeedieren aan onze kusten vier streken 
onderscheiden , waarvan ieder door een bepaalde groep van organismen 
gekenmerkt is. De streek, die de kust onmiddellijk omgeeft, is de 
strandstreek , waaronder men den gordel verstaat , welke tusschen de 
lijnen van hoog en laag water gelegen is en die zich dus tot op zeer 
verschillende afstanden van het land ( 1 / 2 — 12 M.) uitstrekt. Deze streek 
wordt gevolgd door de streek der suikerwieren (Laminarien) . zoo ge- 
noemd naar de er in levende wieren en die zich van de laag-waterlijn 
tot op een diepte van 28 M. voortzet. De derde streek is die der 
koraallijnen , welk o. a. door eigenaardige koraalachtige polypen (Mille- 
poridae) bewoond wordt — diertjes , die er de ‘plaats van planten 
innemen, en die zoo genoemd is naar de er in levende kalkwieren 
(Nullipora , Corallina) ; zij strekt zich van 28 — 72 M. diepte uit en 
wordt gevolgd door de koraal- of diepzeestreek , welke tot in de grootste 
diepten afdaalt. De kansen voor de in deze vier streken levende 
dieren , om in de er zich vormende afzettingen begraven te worden , 
verminderen met den afstand van de kust , zoodat het grootste deel 
der fauna van de open zee verdwijnt zonder een spoor van zijn be- 
staan achter te laten. 
Al de hier genoemde verschijnselen zijn echter niet tot de Europeesche 
kusten beperkt; integendeel, zij zijn zóó algemeen, dat een dierkundige 
meestal reeds met één enkelen blik op eene verzameling zeedieren bepalen 
kan, onder welke physische omstandigheden deze geleefd hebben ; uit de 
aanwezigheid van bepaalde diergeslachten zal hij nl. niet alleen tot den 
aard van den bodem kunnen besluiten , maar dikwijls ook de betrekke- 
lijke diepte der zee kunnen aangeven. Het kan dus onzen lezers uit 
het voorafgaande niet vreemd toeschijnen , dat wij bij het onderzoek 
der kedendaagsche zeebezinkingen slechts zelden afzettingen zullen aan- 
tretfen , wier organisch en mineralogisch karakter over aanzienlijke 
uitgestrektheden hetzelfde blijft — op den bodem der diepzee worden 
zulke afzettingen , die over een groote oppervlakte een standvastig 
23 
