334 OVElt FOSSIELEN , BESCHOUWD ALS MIDDELEN TER BEPALING VAN DE 
karakter dragen , gevonden — doch dat wij in de meeste gevallen , 
wegens de herhaalde afwisseling der physische omstandigheden , over 
eene geringe uitgestrektheid de meest verschillende afzettingen nevens 
elkander zien ontstaan. 
Het is nu te verwachten , dat ook in de zeeën der voorwereld 
zulke verschillen , die men gewoon is met den naam van facies-ve r- 
schillen te bestempelen , voorhanden zijn geweest en het is dan ook 
reeds sedert lang gebleken , dat het onderzoek van fossiele faunen 
ons niet alleen met de vroegere aanwezigheid van land , zoetwater 
en zeeën bekend kan maken , doch dat het ons tevens al de physische 
verschillen kan leeren kennen , waarop wij hier de aandacht vestigden. 
Hoe noodzakelijk een zeer nauwkeurig onderzoek naar de , in de 
aardlagen begraven liggende, organische overblijfselen voor de kennis 
van vroegere geographische toestanden is , kan het volgende voor- 
beeld ons nogmaals leeren. Bij het onderzoek der grondproeven , 
welke de zooeven reeds genoemde putboring op het terrein der boter- 
fabriek te Sneek heeft opgeleverd , troffen wij op een diepte van 
32 — 61 M. eene zandformatie aan, welke uit een aantal fijnere 
en grovere zandlagen samengesteld is en door grint wordt afgewisseld. 
Naar analogie met het in andere streken van ons vaderland aan de 
oppervlakte liggende, zand en grint zouden wij aan deze, 29 M. dikke, 
vorming een ontstaan door zoetwaterstroomen moeten toeschrijven. 
Het vergrootglas bracht echter de onjuistheid dezer onderstelling aan 
het licht. Het microscoop toch leerde op alle diepten een fraaie , ronde 
Jcristalwier- soort 1 (diatomeënso ort) kennen , welke tot een geslacht ( Acti - 
nocyclus ) behoort, dat slechts in brak- en zeewater aangetroffen wordt, 
terwijl een eenvoudige loupe op een diepte van 53 M. de aanwezig- 
heid van eenige exemplaren eener foraminifeer ( Nonionina gerrnanica ) 2 
aantoonde, welke nog tegenwoordig aan onze kusten leeft, en op een 
diepte van 59 M. eenige stekeltjes van een zeeëgel ( Echinocardium 
cordatum ) tevoorschjjn bracht, welke ook in de hedendaagsche periode 
in talrijke exemplaren de kusten van noordelijk Europa bewoont. 
Bewijst nu reeds het voorkomen van foraminiferen in de zandformatie 
onder Sneek, dat deze vorming in zeewater is afgezet , de aanwezigheid 
van overblijfsels der genoemde zeeklit leert ons tevens, dat deze afzet- 
1 Kristalwieren zijn eencellige wieren , wier wand door een fraai kiezelpautser gesteund 
wordt. 
2 Onder Foraminiferen verstaat men eencellige diertjes , die een kalkschaal van zeer 
verschillende gedaante bezitten. 
