KJOKKEN-MODDINGER 
DOOll 
R. E. DE HAAN. 
Een vreemd woord ! Bijzonder fraai klinkt het ook al niet. Er 
moeten dan wel bijzondere redenen zijn geweest, die de invoering van 
dit woord in de wetenschap hebben gewettigd. 
Kjökken-mödding is ontleend aan de Deensche taal; eigenlijk is het 
eene plattelandsuitdrukking , minder gebruikelijk in de salons dan 
wel bij den Jutlandschen boer , die daarmede den vuilnishoop aan- 
duidt , welke zijn oorsprong ontleent aan den keuken-afval. In tegen- 
stelling hiermede betitelt hij de eigenlijke mestvaalt, waar de drek 
van het stalvee en al wat daarbij behoort wordt verzameld , als 
stald-madding (meerv. stald-möddinger). 
Niettegenstaande het weinig aesthetische dezer naamsafleiding is het 
woord kjokken-möddinger een zeer gebruikelijke term geworden , waar- 
van zich de meest beschaafde ethnoloog , archaeoloog en geoloog zonder 
aarzeling bedient en die zelfs in de sierlijkste rede geen den minsten 
aanstoot verwekt. 
Ik noem daar den ethnoloog , archaeoloog en geoloog , en onge- 
twijfeld terecht; want voor dezen zijn de kjökken-möddinger aange- 
wezen voorwerpen van studie en onderzoek. Het zijn n.1. kostbare en 
zeer gewaardeerde monumenten van een overoud beschavingsstadium 
in de geschiedenis der menschheid ; zij liggen als zoodanig op het 
terrein , dat door cthnologen en archaeologen wordt bewerkt , terwijl 
de geologische gedachte daarbij kritiek uitoefent en weg en richting 
aangeeft. 
