WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 
78 
ringenstelsel te bepalen. Daartoe heeft hij aan weerszijden van de planeet de ruimte 
gemeten , begrepen tusschen den rand van Saturnus en die van den ring en van 
zijne twee voornaamste afdeelingen. De uitkomsten zijner onderzoekingen zijn saam- 
gevat in een tabel, die tevens de verschillen aangeeft var. de waarden, voor de 
tusschenruimten ten oosten en ten westen van de planeet gevonden. (Acad. des 
Sciences de Paris. Séance du 25 juin.) v. n. v. 
De kanalen op Mars. — Dezelfde sterrekundige heeft zijne vroegere mededee- 
lingen aangevuld in eene nota, waarin hij het bestaan vermeldt van, ten deele dub- 
bele 1 kanalen, onlangs door hem op Mars ontdekt. Deze kanalen vangen aan in 
de zeeën van het zuidelijk halfrond, nabij den evenaar en loopen uit in de zeeën, 
die aan het ijs-segment grenzen, waardoor de noordpool is omgeven. Den loop dezer 
kanalen kan men . door de laatstgenoemde zeeën heen , tot aan dat segment volgen. 
{Acad. des Sciences de Paris. Séance du 25 juin.) v. n. v. 
NATUURKUNDE. 
Bepaling van de sterkte van een toon. — De heer ernest grimsehl deed 
ter bepaling dier sterkte proefnemingen, die zich grondden op bet feit — door Lord 
raletgh het eerst waargenomen — dat een stukje papier, opgehangen in een 
buis, waarin de lucht in trillende beweging is, zich loodrecht tracht te stellen op 
de as der buis. 
Door GRIMSEHL werd een mica-plaatje bifilair opgehangen in een horizontaal ge- 
plaatste buis ; deze was aan de eene zijde gesloten door een gespannen vlies , ter- 
wijl aan de andere zijde een stempel daarin kon verschoven worden. Wordt dan 
die stempel zoo gesteld dat het inwendige van de buis voor een bepaalden toon kan 
resonneeren , het plaatje mica zóó dat het een hoek van 45° graden maakt met 
de as der buis, en wordt nu voor het vlies een toon aangeblazen , dan draait zich dat 
blaadje en wel des te meer, naarmate de toon krachtiger is. Deze draaiing wordt 
met spiegel en schaal waargenomen. 
Dat deze draaiing niet daarvan het gevolg kan zijn, dat de lucht, waardoor het 
vlies in trilling komt, direct op het plaatje werkt, volgt uit de omstandigheid 
dal, zoodra slechts de hoogte van dentoon merkbaar wordt gewijzigd , er geen draaiing 
meer plaats heeft. Deze ontstaal eerst dan weder, wanneer de hoogte van den toon 
wordt opgevoerd tot een van de harmonische boventonen van die , waarvoor de buis 
resonneert. {Naturforscher . XXI, 183.) v. n. v. 
Een wijziging van Foucault’s slingerproef. — Aan de Acad. de Paris deelde 
de heer a. eoillot de volgende wijziging mede van bovengenoemde proef. 
Men verdeele een draad ruwe zijde in de verschillende draden, waaruit hij is 
samengesteld , en neme daarvan den fijnste. Dezen ongeveer een meter langen draad 
