80 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
1»H gevolg is van do oplossing van hol vaste koolzuur in don aether. Bij don ge- 
wonen druk was do temperatuur van hol vasle koolzuur ongoveer — 60° en van het 
mengsel hiervan met aelher — 77°. In hel luchtledige wees hel thermo-elektrisch 
element bij vast koolzuur — 76 3 en bij het mengsel — 103° aan. 
Andere vloeistoffen werden met vast koolzuur vermengd. Melhylchloride en koolzuur 
gaven eene temperatuur van — 82° en van — 106°, al naarmate het mengsel zich bij 
den gewonen druk of in hel luchtledige bevond; in het laatste geval werd het mengsel 
vast. Bij den gewonen druk had een mengsel van vast koolzuur met zwaveligzuur 
de terffp. — 82°, met amylacetaat — 78°, met phosphortrichloride — 76°, met abso- 
luten alkohol — 72° en met aethyleenchloride — 60°. 
De oplosbaarheid van vast koolzuur in de laatstgenoemde drie vloeistoffen was 
ook kleiner dan die in de andere vloeistoffen. ( Compt . rend. CVI, 1631). 
d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Invloed van buiging op den groei der celwanden. — Elfving beschrijft 
proeven met groeiende plantenstengels, die kunstmatig gebogen en in dezen stand 
vastgebonden waren, terwijl zij, om den invloed der zwaartekracht buiten te sluiten , 
op een ronddraaiende horizontale as bevestigd waren. Na afloop der proeven bleken 
de celwanden van het collenchym aan de convexe zijde steeds sterk verdikt, doch 
die van de concave zijde niet merkbaar veranderd te zijn. In de cellen der convexe 
zijde was tevens het protoplasma sterk toegenomen, aan de andere zijde was dit 
afgenomen. 
In de ééncellige vruchtdragers van een schimmelsoort , Phycomyces nitens, was 
daarentegen, na kunstmatige kromming, de ophooping van het protoplasma en de 
verdikking van den celwand steeds aan de concave zijde der vruchtdragers te zien 
( Finska Vet. Soc. Förhandl. Bd. XXX). d. v. 
Groei van bladeren met doorgesneden nerven. — Snijdt men in een blad, 
zonder het van de plant af te nemen, de hoofdnerven op één of meer plaatsen door, 
zoo blijft het boven de wonden gelegen deel in leven, niettegenstaande de toevoer 
van water langs den normalen weg afgesneden is. Deze geschiedt dan langs de tal- 
looze netvormig vereenigde zijnerven. Tevens wordt dan ook langs deze het in de 
bladeren vooi tgebrachte organische voedsel vervoerd. Om deze veranderde stroom- 
banen zichtbaar te maken, plaatst wieler zulke bladeren met hun steel in eene 
oplossing van methyleenblauw , die in de aderen opgezogen wordt en deze weldra 
blauw kleurt. Hoe sterker de waterstroom, des te donkerder wordt de kleur en 
des te talrijker zijn de fijne zijtakjes der aderen, die nog gekleurd worden (prings- 
heim’s Jahrb. f. Wiss. Bot. Bd. XIX). d. v. 
