I. B. VAN HELMONT, 
EEN SCHEIKUNDIGE UIT HET BEGIN DER XVIR EEUW. 
1577 — 1644 . 
DOOll 
Dr. H P. M. v. d. HORN v. d BOS 
Ongetwijfeld is de naam van den Zuid-Nederlandschen geleerde aan 
het hoofd van dit opstel geplaatst den lezers van dit tijdschrift beter 
als geneesheer dan als scheikundige bekend. Van de zijde der genees- 
kundigen toch zijn de werken van dezen beroemden arts herhaaldelijk 
het voorwerp geweest van de meest omvangrijke nasporingen. Niet- 
temin verdient hij als scheikundige evenzeer in hooge mate onze 
belangstelling. Niet slechts wijl er een innig verband bestaat tusschen 
zjjne genees- en scheikundige theorieën , zoodat men de eerste niet 
kan leeren kennen zonder daarbij tevens acht te slaan op de laatste , 
maar veel meer nog , wijl hij , ofschoon levende in eene periode , 
waarin de scheikundige wetenschap nog in hare kindsheid verkeerde , 
beschouwd kan worden de voorlooper te zijn der moderne beginselen , 
die eerst twee eeuwen na hem door den onsterfelijken Franschen 
scheikundige , lavoisier , in toepassing zouden worden gebracht ; en 
eindelijk wijl hij leefde in een tijdvak , waarin de scholastieke wijs- 
begeerte plaats begon te maken voor die , welke haar steun zocht 
bij de toepassing van de proefondervindelijke methode. »Au nombre 
des observateurs qui , en brisant le joug de 1’authorité scolastique , 
ont frayé , par la méthode experimentale , une route nouvelle a la 
Science, il faut compter en première ligne van helmont, robert 
boyle, glauber et KUNCKEL.” Deze getuigenis, ontleend aan hoefer 
23 
