UIT HET BEGIN DElt XVlIe EEUW. 
355 
Van helmont in 1577 te Brussel geboren, was door geboorte en 
aanhuwelijking vermaagschapt aan de aanzienlijkste Zuid-Nederlandsche 
geslachten. Van moederszijde was hij verwant aan het geslacht der 
stassaut’s en later door zijn huwelijk met margaretha van ranst 
aan dat der merode’s en halmale’s. Zijn portret naast dat van zijn 
zoon franciscus MERCURius , afgebeeld in de editie van 1648 van 
zijn Ortus Medicinae is omgeven door de wapenschilden van : van 
HELMONT, RANST, BAUW, VILAIN , STASSART , HALMALE , REN I ALM E en 
merode. Zelf noemt hij zich Heer van Merode , Royenborch , Oorschot , 
Pellines etc. 
Van zijn vroegste jeugd is ons weinig bekend. In 1580 , dus drie 
jaren oud , verloor hij zijn vader. Door zijn moeder opgevoed en streng 
onderwezen in de geloofsleer der R. C. Kerk , zond men hem vroeg- 
tijdig ter voltooiing zijner opvoeding naar de destijds reeds zeer ver- 
maarde universiteit van Leuven , waar hij op zeventienjarigen leeftijd 
den voorbereidenden philosophischen cursus eindigde. 
Begaafd met een helderen , maar tevens zeer onrustigen geest , bezield 
met een onverzadelijken dorst naar kennis en waarheid doorliep hij 
daar de verschillende takken van wetenschap aan die Hoogeschool 
onderwezen. Weldra verzadigd van de scholastieke wijsbegeerte, die, naar 
hij getuigde, onder het deftig gewaad van den geleerde slechts weinig 
wetenschap verborgen hield , legde hij zich toe op de natuurkunde , 
de astrologie en de planeten-theorie , om spoedig te ervaren , dat 
de beoefening dezer wetenschappen slechts met behulp van logica en 
wiskunde mogelijk is. Na zich in deze hulpwetenschappen , voor zoo- 
veel de voorschriften der universiteit dit toelieten , te hebben ge- 
oefend , werden copernicus en de Ars cyclognomica van cornelius 
gemma ijverig bestudeerd, doch even spoedig ter zijde gezet. 
Na den voorgeschreven cursus aan de Hoogeschool te hebben ge- 
ëindigd , verliet hij de schoolbanken , vast besloten elders waarheid 
en wetenschap te gaan zoeken , waarnaar hij tot heden te vergeefs 
gezocht had. Diep overtuigd van zijn geringheid weigert hij den 
hem toegekenden titel van: » Magister septem artium” , in ’t be- 
zit waarvan hij , nog leerling met geen enkele degelijke kundig- 
Dageraad ofte nieuwe opkomst der geneeskunst in verborgen grond-regvlen der Nature 
dout den Edelen , Wijjdvermaarden , en Hooggeleerden Genees-Heer , joan hapt. van iiee- 
mont, Heer van Merode, enz. Nok in ’t licht gezien, en van den Authenr Zelve in 
’t Nederduitsch beschreven. Rotterdam bij j. naeranus 1060. 
