UIT HUT BEGIN DER XVIie EEUW. 
357 
arbeid uit te roepen: * 1 » Wordt op deze wijze de geneeskunde be- 
oefend , zonder beginselen , zonder meester ! » Onverdroten echter zette hij 
dien arbeid voort. De werken van galenus werden twéémaal , die van 
hip poc r at es eenmaal gelezen ; van den laatste leerde hij zelfs de 
aphorismen van buiten; daarenboven bestudeerde hij nog avicenna , 
alsmede met gelijk doel zes honderd grieksche , arabische en moderne 
schrijvers, doch alles vruchteloos. Nu weer legde hij een herbarium 
aan , verzamelde de voornaamste planten van zijn vaderland en trachtte 
hare eigenschappen te leeren kennen , dan weer meende hij zijn voor- 
deel te kunnen doen met ijverig ziekenbezoek, maar naar zijn eigen 
oordeel , met even weinig gevolg. Openhartig bekende hij veel over 
geneeskunde te kunnen redekavelen , maar onbekwaam te zijn om 
tandpijn of schurft te genezen. »Ick schaemde mij dat eenen hand- 
werker , geroepen tot een werk , ’t selfde beloofde , en voldede zijne 
belofte; en dat ik geroepen tot eenen siecken , terwijl hy nog sterck 
is , den selven soude laeten sterven ; ick bedocht wel dat het niet 
genoegh en is te seggen , ick hebbe mijn best gedaen , waer ’t dat 
mijn beste min dan goet was, en mijn weten gebreckelijk : mits 
d' onwetentheyt hier byna hoofdschuldigh is en by Godt niet onge- 
straft en blijft.” 
Verbaasd, en ontmoedigd tevens, na zooveel arbeid overal slechts 
oppervlakkigheid en onwetendheid te vinden, waar hij meende waar- 
heid en wetenschap te ontdekken, was hij der wanhoop nabij. Een 
nieuw droomgezicht, waarbij hij tevens de stem van raphael meent 
te hooren , hem tot volharding aansporende , maakte een einde aan 
zijne besluiteloosheid. 
Intusschen had men van helmont niet uit het oog verloren. Klaar- 
blijkelijk wachtte men slechts op eene geschikte gelegenheid om zijne 
uitgebreide kennis en groote belezenheid in den dienst der genees- 
kunde aan te wenden. En inderdaad kort na zijne promotie in de 
geneeskunde in 1599 werd hem door de professoren thomas fyenus, 
gerardus de viLLEERs en STORNius of HORNius het onderwijs in de 
chirurgie aan de Leuvensche Universiteit opgedragen. Ofschoon van 
helmont zelf het jaar 1594 vermeldt als het tijdstip waarop deze 
onderscheiding hem te beurt viel , meenen wij de juistheid daarvan 
op verschillende gronden te mogen betwijfelen. Naar boven is gemeld 2 , 
1 Ort. Med., § 14, bl. 18. 
1 Bl. 355 en Ort. Med. 16. 
