UIT HET BEGIN DER XVIle EEUW. 
361 
Aangaande den duur zijner afwezigheid zijn zijne verschillende 
levensbeschrijvers niet eenstemmig. Sommigen zijn van oordeel dat 
hij vijf, anderen dat hij tien jaren afwezig bleef. En inderdaad bestaat 
er grond voor beide opvattingen , wijl hp zelf de evengenoemde tijd- 
stippen als die van zijne terugkeer vermeldt. Op de eene plaats ver- 
haalt hij in den herfst van het jaar 1605 rechtstreeks uit Engeland 
naar Antwerpen te zijn overgestoken , 1 terwijl hij elders bericht , 
dat hij, in 1609, na eene afwezigheid van tien jaren zich te Vilvoorde 
metterwoon vestigde 2 . Wat ons aangaat, wij zijn geneigd het er voor 
te houden dat hij inderdaad tien jaren afwezig bleef, maar van tijd 
tot tijd zijn familie in België bezocht. 
Uitvoeriger berichten van deze reizen , nochtans zonder vermelding 
van bronnen , vinden wij opgeteekend in een geschrift uit het begin 
dezer eeuw , getiteld : Essai philosophique et critique sur la vie et les 
ouvrages de i. b. van helmont, de Bruxelles , Vun des plus grands 
hommes du XVIe siècle, par le colonel d'Elmotte. Deze vermeldt ons, 
dat van helmont, getrouw aan zijn stelregel: »Un homme qui veut 
lire dans le livre de la nature ne doit point toujours avoir les yeux 
fixé sur le même feuillet”, overal en een ieder raadpleegde die hem 
aangaande eenig wetenschappelijk onderwerp kon voorlichten. In 
Frankrijk maakte hij kennis met paré en palissy. Te Venetië ont- 
moette hij MAGOTi en te Padua had hij het voorrecht zich met 
fabricius te onderhouden , terwijl hij in Beieren opgenomen werd in 
de broederschap der Rozenkruisen 3 . 
Kort na zijn terugkeer in 1609, en nog in hetzelfde jaar, trad 
hij in het huwelijk met margaretha van ranst, dochter van karel 
van ranst en elisabeth van halmale. Ongetwijfeld is deze echtver- 
bindtenis van grooten invloed geweest op zijn verderen levensloop. 
Meermalen althans erkent hij vol dankbaarheid , dat God hem een 
brave en edele gade geschonken heeft, 4 die hem steeds en in de moeie- 
1 OH. Med. 510—11. 
2 Ort. Med. 12 — 7. Dageraad 50. 
3 Deze Inzonderheden ontleenen wij aan rommelaere , Mém. Couronnê. Het geschrift 
van d’Elmotte hebben wij daarbij niet kunnen raadplegen. 
Aangaande het gezelschap der Rozenkruisen behouden wij ons voor later uitvoeriger 
mededeelingen te doen ; voor heden bepalen wij ons als onze meening uit te spreken , 
dat het voor ’t minst twijfelachtig is, of van helmont ooit tot deze broederschap heeft 
behoord. 
4 Tum. Pest. 11. 
