DE AFSTAMMING DER HUISKAT. 
379 
Zulke exemplaren zijn den heer nehring vooral toegezonden uit bosch- 
rijke streken , waar nu nog wilde katten huizen of vroeger gehuisd 
hebben. Deze tamme katten toonden ook ten aanzien van haren schedel 
en haar gebit eene duidelijke toenadering tot de wilde kat. 
Door den heer nehring is een zeer groot aantal katten, die in 
bosschen geschoten waren , onderzocht , en hij moet zeggen dat het 
enkele malen niet gemakkelijk was met zekerheid te beoordeelei: of 
men een echte wilde kat of een verwilderde huiskat voor zich had. 
In zekere streken van Duitschland bestaan talrijke bastaarden van de 
wilde met de tamme kat. Zelfs schijnen er verscheiden huiskatten 
voor te komen , bij welke het bloed van de echte wilde kat zoo over- 
wegend is dat men van dat van Félis maniculata enz. ternauwernood 
iets kan bespeuren. 
Uit zijne , zooals ik zeide , door een zeer talrijk materiaal van 
dieren en schedels ondersteunde nasporingen , is nehring tot het resul- 
taat gekomen , dat de huiskatten niet van eene en dezelfde stamsoort 
zijn af te leiden , maar dat meer soorten van wilde katten bijge- 
dragen hebben tot het ontstaan der huiskatten. Er zijn in Zuid-Azië , 
Noord-Afrika , en in een deel van Europa soorten van wilde katten, 
die naar zijne meening als stamouders der tamme moeten worden 
aangemerkt. De in Duitschland (natuurlijk ook bij ons) gehouden wor- 
dende huiskatten schijnen voor het meerendeel met F. maniculata enz. 
samen te hangen , doch in sommige streken heeft eene sterke ver- 
menging met F. catus plaats gegrepen , ’t zij door kruising van wilde 
en tamme katten zonder toedoen van den mensch , ’t zij door op- 
zettelijke temming van jonge exemplaren van F. catus. 
Wel heeft men beweerd dat onze Europeesche wilde kat ontembaar 
is en reeds daarom niet de stamsoort van de huiskat wezen kan. 
Dit zegt evenwel niets. In volwassen toestand is onze wilde kat 
zeker niet of nauwelijks te temmen. Maar dat geldt evenzeer van de 
meeste andere wilde diersoorten. Alle gelukte temmingsproeven zijn 
door het opvoeden en temmen van jonge dieren tot stand gekomen, 
en het is eene geheel verkeerde voorstelling, die men nog in vele 
boeken vindt, als zoude de mensch in den voorhistorischen tijd vol- 
wassen paarden , volwassen runderen , volwassen schapen enz. gevangen 
en getemd hebben. Nehring houdt dit voor hoogst onwaarschijnlijk; 
de allereerste proeven tot temming ten minste zijn stellig op jonge 
dieren genomen , en eerst veel later heeft de mensch geleerd vol- 
wassen dieren te bedwingen en zich van hen te bedienen. Dit laatste 
