SACCHARINE. 
Verscheidene stoffen, die den naam suiker dragen (druivensuiker, 
gerstesuiker , vruchtensuiker enz.) en die kunstmatig kunnen worden 
bereid , zijn in scheikundig opzicht nauw verwant met de gewone 
riet- of beetwortelsuiker. Gaat eene suikerachtige vloeistof gisten , 
dan moet de gewone suiker zelfs eerst in eene andere soort van 
suiker omgezet zijn, en bij de vertering, die als voedingstof gebruikte 
suikerhoudende stoffen in het lichaam ondergaan , is hetzelfde het 
geval. De in 1879 door ira remsen en fahlberg ontdekte saccharine 
behoort tot eene geheel andere groep van scheikundige verbindingen. 
De zoete smaak van deze uit koolteer (en wel bepaald uit toluol) 
bereide stof is 200 a 300 zoo sterk als die van suiker. In Europa 
zijn fabrieken van saccharine te Leipzig en te Antwerpen ; het doel 
der bereiding is aan weinig zoete soorten van suiker door toevoeging 
van saccharine eene grootere waarde te geven. Vruchtensappen met 
zulk eene aangemaakte suiker bereid kunnen voor lageren prijs 
worden aangeboden of misschien ook den verkooper grooter voordeel 
opleveren. Zoo bestaan er nagemaakte klontjes , die uit 3 G. saccharine , 
2 G. dubbelkoolzure soda en 50 G. manniet worden gemaakt. 
Daar saccharine niet zooals de verschillende soorten van suiker in 
het lichaam* omgezet wordt in voordeelige stoffen , kan zij niet onder 
de voedingstoffen worden meegeteld. Aanwezigheid van saccharine in 
vruchtensappen en geleien is dus eene vervalsching , wanneer ten 
minste niet duidelijk wordt bekend gemaakt, dat zij daarin voorkomt. 
Zelfs wanneer zij in het lichaam opgenomen werd en daar goede 
diensten bewees , zou de kleine hoeveelheid , waarin zij gebruikt 
wordt, haar als voedingstof niet met de suikers kunnen doen mede- 
dingen. Alleen bij zieken , die geen suikerachtige stoffen mogen ge- 
