4 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
dal hij bij het gebruik van eene grootere hoeveelheid sublimaat ook een dubbelzout 
met 4 mol. HgCl 2 verkreeg. (E. I. XX, 2216). De beide lichamen mogen dus voor 
identisch worden gehouden; alleen geeft bocklisch een veel lager smeltpunt op 
(108°) dan ladenburg. (216°). d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Ademhaling van groene plantendeelen. — Even als voor alle overige levens- 
verschijnselen van groene planten, is ook voor de koolzuur-ontleding zuurstof noodig. 
Wel is waar wordt door dit proces zelf zuurstof vrijgemaakt, en is dus onder gewone 
omstandigheden eene toevoer van dit gas natuurlijk overbodig. Doch om met het 
ontleden van koolzuur te kunnen beginnen moet de cel vrije zuurstof in hare om- 
geving vinden. Ontbreekt deze, dan vangt dit proces, ook onder overigens gunstige 
omstandigheden, niet aan. Deze stellingen leidt pringsheim af uit proeven, waarin 
hij bladtoppen van Chara , of andere plantendeelen, in zoogenoemde gaskamertjes 
onder het microscoop onderzocht. Leidt men door deze kamers een stroom van atmos- 
pherische lucht, zoo blijven de cellen normaal in leven, hetgeen men aan de onver- 
minderde snelheid van den plasma-slroom erkent. In hel donker komt deze bewe- 
ging in eene zuurstof-vrije omgeving na eenige uren tot stilstand. Laat men nu zon- 
licht op de groene cellen schijnen, terwijl men een stroom van waterstof met 1 pet. 
koolzuur , doch zonder zuurstof, door de gaskamer leidt, zoo herstelt zich de beweging 
niet; een bewijs, dat geen zuurstof gemaakt en dus ook geen koolzuur ontleed wordt. 
Voegt men echter voor een oogenblik een weinig zuurstof toe, zoo begint terstond 
de koolzuur-ontleding, en duurt nu, ook zonder nieuwen toevoer van zuurstof voort, 
zoo men slechts het vrij wordende gas niet verwijdert. Doet men dit laatste, zoo 
kan men de koolzuur-ontleding in het licht na eenigen tijd wederom tot stilstand 
brengen. 
Bij gemis van zuurstof begint dus de koolzuur-ontleding niet, en bij voortdurende 
ontvoering der voortgebrachte zuurstof kan zij op den dnur niet blijven voortgaan 
( Ber . d. d. bot. Gesellsch. V, 7, blz. 294). d. v. 
De bladluis van de hop. — ln Amerika, in Engeland en elders wordt de hop 
door een soort van groene bladluis {Phorodon Huniuli schrank) zoodanig aangetast, 
dat de oogst niet zelden grootendoels of geheel verloren gaat. Om dezen parasiet 
met goed gevolg te bestrijden is een nauwkeurige kennis van zijne levenswijze noodig. 
In den zomer leeft hij in een reeks van tien of meer ongeslachtelijke en ongevleu- 
gelde generatiën op de hop ; in het najaar echter ontstaat een gevleugelde generatie , 
die de hopvelden verlaat en zich op pruimen, sleedoorns en andere soorten van het 
geslacht Prunus vestigt. De gevleugelde insecten brengen hier een geslachtelijke 
generatie voort; de wijfjes van deze leggen eieren, die den winter op de jonge 
takjes der genoemde boomen overblijven. Daaruit komen in het voorjaar weer on- 
