6 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
* DIERKUNDE. 
Vliegenlarven als gasten van vleeschetende planten. — De larven der vleesch- 
vliogen ( Sarcophagen ) leven, gelijk bekend, is van dierlijke zelfstandigheden; de 
Amerikaansche entomoloog riley heeft nu ontdekt dat zij ook bij vleeschetende 
planten te gast gaan. Hij vond bij Sarracenia variolaris en S.flava in de vloeistof, 
die in de bekers bevat is en waarin zich de lichamen der door de plant gevangen 
insekten bevinden, de larven van eene vlieg, door hem Sarcophaga Sarraceniae 
benoemd. Dat dit niet bij toeval voorkomt, bewijzen de in de American Naturalist 
geplaatste waarnemingeu van weed, die in het vocht der Noord-Amerikaansche 
Sarracenia purpurea óók larven van Sarcophaga aantrof en wel tienmaal van 
honderd onderzoekingen. Deze larven gelijken op die van S. Sarraceniae , doch het 
gelukte niet de vliegen te ontwikkelen. Ronde gaten in verscheiden bladeren wezen 
er op dat larven zich naar buiten begeven hadden om te verpoppen. De larven 
zwemmen in de vloeistof rond en hechten zich aan de lijken der insekten, die zij 
daarbij onlmoeten. De waarneming van weed , dat zij in gewone brandspiritus 3 a 
4 uren leefden, toont een groot wederstandsvermogen en taaiheid van die larven 
aan, en verklaart het waarom zij niet zelve eene prooi van de plant worden ( Hum - 
boldt, Sept. 1887, S. 358). D. l. 
Zoogdierplagen. — In La Nature (17 Sept. 1887, pag. 247) wordt vermeld dat 
de Engelsche volksplantingen in Australië als overstroomd zijn met konijnen, — dat 
in 3 jaren 18 millioen van die dieren vernield zijn, — en dat desniettemin hun 
aantal nog zoo groot is, dat de schapen niets vinden om te eten. In de kolonie Vic- 
toria zijn meer dan 12 millioen acres door deze plaag aangetast. Waar men in 1875 
wel 700,000 schapen kweekte, kweekt men tegenwoordig niet meer dan 100,000, 
hetgeen een jaarlijkse!) verlies van ongeveer 19 millioen francs vertegenwoordigt. 
Geene moeite noch kosten worden gespaard om de konijnen te bestrijden, doch tot 
dusver met weinig of geen gevolg. Zoo wordt het verhaal van plinius ( Hist . nat. 
VIII, 81) geloofelijk, dat de Bal.iaren eens van augustus militaire hulp tegen de 
konijnen hebben gevraagd. 
De ork ( Delphinus orca ; Orca gladiator ), door onze visschers zwaardvisch ge- 
noemd wegens eenige gelijkenis van zijne borstvinnen op de zwaarden van een schip, 
is de grootste, krachtigste en meest verslindende van alle dolfijnen. Hij vervolgt zelfs 
walvisschen om dezen stukken spek uit het lichaam te bijten. Wij lezen nu in het- 
zelfde nummer van La Nature (pag. 255) dat deze zeezoogdieren in de baai der Tee 
verschenen zijn, tot groot nadeel voor de zalmvisscherij. In den avond van den 30 
Augustus jl. werd de visschersvloot van Seaton Carew door meer dan honderd van 
deze dieren, die eene lengte van 3,66 meter hadden, aangevallen en waren de 
visschers genoodzaakt de vlucht te nemen naar het land. Vele van deze ongenoode 
bezoekers hebben zich bij de zeebaden van Seaton vertoond , tot grooten schrik der 
baders. D. L. 
