20 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
dingen met water te ontleden verkreeg combes tot nog toe onbekende diketonzuren. 
Het eerste zuur, dal op zich zelf niet bestaat, maar waarvan esters verkregen werden , 
verkreeg den naam acetylacetylazijnziiur. Het vrije zuur ontleedde zich onder vor- 
ming van acetylaceton. Combes bereidde ook hiermede homologe verbindingen, die 
bij reductie nieuwe glycollen gaven; ook verkreeg hij een anhydrid van een vier- 
atomigen alkohol ^10^20^4- 
Verscheidene verbindingen van zuurradikalen leverden dergelijke verbindingen. 
Acetylchloride (voor verdunning der massa in chloroform opgelost) gaf met alumi- 
niumchloride doorschijnende plaatjes met eenen kristallijnen bouw: 
6C 2 H 3 0C1 + A1 2 C1 6 = C 12 H 14 0 6 A1 2 C1 8 + 4HC1. 
Bij behandeling met water ontstond hieruit acetylaceton, eene kleurlooze, aan- 
genaam riekende vloeistof. ( Revue Scientifique [23] VII, 2, 273). d. v. c. 
Germanium. — Over dit metaal doet de ontdekker nieuwe mededeelingen in 
het Journ. für prakt. Chem. ( ISeue Folge XXXVI, 177). De hoeveelheid van het 
argyrodiet, het mineraal dat de nieuwe vondst aanbracht, is zeer gering, zoodat er 
geen belangrijke vermeerdering in den aanvoer plaats heeft. Dikwijls hadden de 
zilverertsen uitwendig het voorkomen van argyrodiet, maar bleken zij slechts door 
een dun laagje hiervan bedekt te zijn. In de monsters, waarvan de samenstelling 
medegedeeld wordt, bedroeg de hoeveelheid germanium niet meer dan 0,03 pet. 
Het fijngeklopte erts wordt in eene potlooden kroes met soda en zwavel gesmolten ; 
na afkoeling wordt de massa met water uitgeloogd en vervolgens uit deze oplossing 
met kamerzuur een mengsel van sulphiden neergeslagen. Het neerslag werd gedroogd 
(het uitwasschen werd later achterwege gelaten, omdat het met verlies van ger- 
manium gepaard ging) en met eene oplossing van kaliumhydroxyde behandeld ; de 
oplossing wordt na vermenging met zwavelzuur gekookt, waarbij zwavel en de 
sulphiden van As en Sb worden neergeslagen en het germaniumsulphide opgelost 
blijft. Na vermenging met zwavelzuur wordt de afgefiltreerde vloeistof op een zandbad 
ingedampt; hetgeen hierbij achterblijft wordt in warm water opgelost en uit deze 
oplossing wordt door zwavelwaterstof germaniumsulphide neergeslagen. Na voldoende 
zuivering wordt het sulphide door verhitting aan de lucht tol oxyde geoxydeerd ; 
dit lost men in fluoorwalerstofzuur op en nu verkrijgt men, na toevoeging van 
kaliumfluoride bij de sterke oplossing, een neerslag van kaliumgermaniumfiuoride, 
dat vrij van verbindingen van andere metalen is. 
Uit het genoemde dubbelzout verkrijgt men het metaal op de voordeeligste wijze 
door smelting met kaliumcarbonaat en zwavel of door langdurige behandeling met 
ammoniumsulphide; de oplossing van het hierbij verkregen sulphozout wordt door 
eene overmaat van zwavelzuur ontleed en vervolgens wordt zwavelwaterstof door de 
oplossing gevoerd; in eene porceleinen schaal wordt het sulphide door roosting (des- 
noods ook door behandeling met salpeterzuur) in het oxyde omgezet. Eindelijk kan 
het oxyde door verhitting in waterstof of met kool (vermengen met 15 a 20 pet. 
