WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
PHYSIOLOGIE. 
Glycosurie bij vogels. — Bekend is het, dat bij zoogdieren door verschillende 
inwerkingen (b. v. een steek in het verlengde merg, vergiftiging met kooloxyde of 
met amylnitriet, enz.) het bloed met suiker kan worden overladen, zoodat de suiker 
(glucose) in de urine wordt uitgescheiden. A. thiel heeft nu dergelijke proeven op 
vogels gedaan en gevonden, dat allerlei middelen, die bij zoogdieren in den regel 
suikerhoudende urine bewerken , bij vogels in den steek laten. Hier komt de over- 
lading van het bloed met suiker niet tot stand. De reden van dit verschijnsel is 
hoogstwaarschijnlijk te zoeken in de meer intensieve stofwisseling bij den vogel, die 
o. a. ook gepaard gaat met een hoogere lichaamstemperatuur bij den vogel. Ontstaat 
er bij den vogel door een of andere oorzaak meer suiker dan in normale omstandig- 
heden, dan zal het dier die overmaat van suiker gemakkelijker oxydeeren dan het 
zoogdier , zoodat langs dien weg overlading van het bloed met suiker wordt voor- 
komen. ( Arch . ƒ. experim. Pathol. XXIII, 142). d. h. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Een nieuw voorbehoedmiddel tegen rabies (?) — De tinctuur (essence) van 
inlandsch (boeren-) wormkruid ( Tanacetum vulgare ), is in staat verschijnselen op- 
tewekken, die overeenkomen met die van rabies, door den beet van een dollen 
hond ontstaan. Nu heeft, luidens eene mededeeling in de Académie des Sciences, de 
heer peyraud , na bij konijnen en vogels de lanacetum-rabies te hebben doen ontstaan , 
getracht die te beteugelen door onderhuidsche injectien van chloral, — doch dit gelukte 
niet. Doch wanneer hij eerst de dieren aan de inwerking van chloral onderwierp, 
en dan eene zekere dosis tanacelum tinctuur toediende, ontwikkelden zich de con- 
vulsien niet, of laat, zoo de dosis chloral te klein was geweest. De tanacetum had 
dus geen genezende maar wel eene preventive werking. De analogie tusschen deze 
dolheid en de echte bracht peyraud op het denkbeeld om te onderzoeken of de 
chloral ook op deze laatste invloed zou uitoefenen. Hij entte daarom op de wijze van 
pasteur het rabiesgift op 7 konijnen in. Een daarvan, gedurende 10 dagen eerst 
met chloraldampen en later met onderhuidsche injectien van chloral behandeld , bleef 
gezond en leefde 7 maanden na de inenting van rabies nog, zonder iets anders onder- 
vonden te hebben dan op den 16 ,lcM dag eene lichte en voorbijgaande treurigheid. 
De 6 overige konijnen , die niet met chloral waren behandeld , stierven aan para- 
lytische rabies. De chloral door peyraud gebruikt was eene 10 procents oplossing. 
{Revue scienUfique, 29 Oct. 1887, pag. 571). D. l. 
Tin in ingemaakte spijzen. — Unger en BODLaNDER hebben bevonden dat ver- 
scheiden conserven in vertinde bussen aanmerkelijk tinhoudend zijn, vooral aspergies, 
zoodat het hun in één geval gelukte in 378 gr. daarvan 0,166 gr. tin aantewijzen. 
In welken vorm het tin in die spijzen aanwezig is, is nog niet uitgemaakt, maar 
in elk geval wordt het in eene moeielijk oplosbare verbinding daarin gevonden. Bij 
uitzondering zal het in den vloeibaren inhoud der bussen in oplosbaren vorm aan- 
