26 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
eene eenheid van lengtemaat, die, beter dan de meter, de begrippen: massa, ge- 
wicht en kracht zou verbinden. Als zoodanig noemde hij het getal g. Vooral wees 
hij op de gemakkelijke wijze, waarop deze eenheid kon worden bepaald. Zoo moeielijk 
het toch is de lengte te kennen van een aard -meridiaan , zoo gemakkelijk is het 
met groote nauwkeurigheid de verplaatsing te bepalen van een vallend lichaam. Wel 
is waar dat g niet op alle breedten dezelfde waarde heeft; maar er is grond om te 
vertrouwen, dat alle volken met evenveel bereidwilligheid de waarde van g aan een 
bepaald punt der aarde als eenheid zullen aannemen , als zij thans als eersten meridiaan 
dien van Parijs of Greenwich erkennen. Moeielijk zou hel in elk geval zijn in de 
praktijk deze nieuwe eenheid in te voeren; maar, indien men begon met bij het 
onderwijs in de eerste beginselen van de werktuigkunde op de mogelijkheid er van 
te wijzen , zou , volgens den spreker , de tijd het overige doen om de overwinning 
te verzekeren aan wat logisch is aangewezen. v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Auramin. — Sedert 1882 ongeveer wordt het door inwerking van phosgeengas 
op dimethylaniline verkregen letramethyldiamidobenzophenon gebruikt voor de be- 
reiding van verschillende kleurstoffen (krystalviolet , victoriablauw , auraminen enz.). 
Auramin is de naam van eene gele kleurstof, die sedert 1884 wordt gebruikt; 
w. FEHB.MANN en c. GE.AEBE geven dezen naam daarentegen aan de base, waarvan 
de bedoelde kleurstof een zout met HC1 is. Deze base is volgens hen een imin, 
waarvan het zout met HC1 ontstaat bij verhitting van tetramethyldiamidobenzophenon 
met ammoniumchloride (of acetamid of ureum) en zinkchloride: 
/ C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 ^ C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 
CO + NH 4 C1 = C = N-H.HC1. + H 2 0 
\C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 \c 6 h 4 N(CH 3 ) 2 
Dit zout werd door keukenzout uit de oplossing afgescheiden, kan in als goud 
glanzende blaadjes verkregen worden en kleurt met looistof behandelde wol geel. 
Dit de door ijs afgekoelde oplossing werd de base afgescheiden door ammonia-, uit 
eene oplossing in alkohol werd zij in den vorm van als zilver glanzende kristallen 
verkregen. Fehrmann ( Ber . der deutsch. chem. Ges. XX , 2844) beschrijft het oxalaat 
en het pikraat. Ook maakte hij de basen phenylauramin, tolylauramin , toluyleen- 
auramin en aethyleenauramin ; het auramin uil den handel (dus het zout der base met 
HC1) werd behandeld met aniline, toluïdine, diamidotoluol en aethyleendiamin , b.v. 
/-C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 
C = N-H 
\C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 
+ c 2 h 4 (nh 2 ) 2 = c: 
C 6 H 4 N(CH 3 ) 2 
'NH .CEL 
'NH.CH„ 
+ nh. 
\C 6 H 4 N(CET 3 ) 2 
De inwerking van H 2 S en van CS 2 voldoet aan de verwachting, die de voor- 
stelling van auramin als imin opwekt. 
