32 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
heeft hij verdroogde sputa van teringlijders tot poeder gebracht, en dat poeder, 
waarvan de virulentie vooraf bewezen was, fijn verdeeld in de lucht, welke zijne 
proefdieren inademden. Ofschoon dit lang werd volgehouden, werd geen van die 
dieren tuberculeus. Indien daarentegen het poederstof in water gesuspendeerd werd 
en dit in de lucht fijn verdeeld, werd de tuberculose met zekerheid overge- 
dragen. Deze proeven werden in de zitting der Académie des Sciences van 12 Dec. 
1887 medegedeeld, en chauveau merkte daarbij terecht aan, dat zich hier een 
vraagstuk opdeed, waarvan de oplossing zeer belangwekkend kon zijn. ( La Nature , 
17 Dec. 1887, pag. 47). De uit deze proeven te trekken conclusie zou zijn dat de 
bewuste bacilli vochtig ingeademd wèl , droog daarentegen niet de tuberculose zouden 
overbrengen. Maar worden dan de droge bacilli niet door hel slijm in de bronchi 
en dezer vertakkingen dadelijk vochtig? Of zouden de trilhaarbewegingen op de 
slijmvliezen dier deelen krachtig genoeg zijn, om de stofjes zoo spoedig, door de 
luchtwegen heen, naar en door den larynx te stuwen, dat er geen tijd is om de 
bacilli los te weeken en van vocht te doordringen ? D. L. 
Zeeziekte. — De heer E. ossian-bonnet heeft eene zeereis van twee en een 
halve maand ondernomen ten einde de pathogenie, de aeliologie en de behandeling 
der zeeziekte te leeren kennen. Zijne voornaamste resultaten zijn 1° dat de zeeziekte 
eene door verschillende oorzaken opgewekte duizeligheid is; 2° dat de aanwending 
van antipyrine altijd de zeeziekte opheft. In de meeste gevallen is 1,50 gram vol- 
doende; het herstel volgt na 10 minuten. Somtijds echter moet men die gift her- 
herhalen, — doch de schrijver is nooit genoodzaakt geweest de gift van 3 gram, 
in tweeën verdeeld , te overschrijden om in ongeveer één uur alle verschijnselen der 
ziekte volkomen te doen verdwijnen. In de zeldzame gevallen, waarin de lijder het 
middel niet kan binnenhouden , is eene onderhuidsche injectie van 1 gram aange- 
wezen en voldoende ( Revue scientifique , 3 Dec. 1887, pag. 729). d. l. 
VERSCHEIDENHEDEN. 
„Het lijk eene prooi der wormen.” — De heer megnin heeft in eene der in 
November gehouden zittingen van de Académie des Sciences verkondigd of doen ver- 
kondigen , dat het volksgeloof, dat de lijken in het graf eene prooi der wormen 
worden, op waarheid gegrond is, alleen met dat verschil, dat hier geen eigenlijke 
wormen, maar larven van verschillende insekten in het spel zijn. Hij zegt daarbij 
ook, dat men uit de soort der larven die men bij een lijk vindt, vrij nauwkeurig 
kan bepalen, hoe lang het is geleden dat het lijk begraven werd {Revue scientifique , 
26 Nov. 1887, pag. 697). Ik heb echter reeds in mijn opstel over lijkverbranding 
{Album 1884) dat alles als vrij wel bekend vermeld , en daarbij de reeds omstreeks 1830 
door ob.fi LA gedane vraag, hoe het mogelijk is dat men in ’s winters begraven 
lijken vliegenlarven aantreft, in de aandacht der entomologen aanbevolen. 
D. L. 
