48 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Uitwerking van sterk elektrisch licht. — Dr. defontaine, eerste geneesheer 
te Creuzot, deelt mede dat bij eene zeer aanmerkelijke elektrische lichtsterkte ver- 
schijnselen kunnen ontstaan, overeenkomende met die van den zpogenaamden zonne- 
steek. Te Creuzot. waar men het booglicht in de werkplaatsen gebruikt voor het 
smelten van sommige stukken, bedraagt de daarvoor aangewende lichtsterkte meer 
dan van honderdduizend bougies, geconcentreerd op eene oppervlakte van slechts 
eenige vierk. centimeters. Defontaine nu heeft meermalen waargenomen , dat zich 
bij de aanwezige personen de volgende verschijnselen openbaarden, gevoel van branding 
aan den hals, het gelaat en het voorhoofd, donkerroode kleur van die deelen ; 
verlies gedurende eenige minuten van het gezicht, en daarna, bijna een uur lang, 
zien van alle voorwerpen als donkergeel gekleurd, — congestie naar de conjunctiva , 
ten minste 48 uren lang, met een gevoel als van vreemde lichamen onder de oog- 
leden en met vermeerderde traanafscheiding; — voorts ten gevolge van dit alles, 
hoofdpijn, slapeloosheid en misschien koorts. De volgende dagen tot aan den 5 en 
vervelt de huid van het aangezicht in groote lappen. — Bij een gewonen zonnesteek 
zal de warmte wel invloed hebben, maar hier is dat niet het geval, want men 
gevoelt geen verhoogde temperatuur, en personen die op 12 M. afstand van de 
lichtbron zich bevonden, werden óók aangetast. De oorzaak moet dus in het licht 
gelegen zijn. {La Nature 28 Janv. 1888, pag. 142). d. l. 
VERSCHEIDENHEDEN. 
De strijd om het leven bij Aristoteles. — In de Revue scientifique (29 Oct. 
1887, pag. 572) wordt opmerkzaam gemaakt op zekere plaatsen in de Historia 
animalium van aristoteles (lib. IX, cap. 2 begin en slot in cap. 3), waarin 
de strijd om het bestaan ondubbelzinnig wordt geleerd. Die plaatsen luiden aldus: 
»Er is strijd tusschen de dieren, die dezelfde plaatsen bewonen en op dezelfde 
wijze in hun voedsel voorzien. Want indien het voedsel schaarsch is, kampen ook 
die dieren , welke tot dezelfde soort behooren , daarom met elkander. Zoo zegt men 
dat ook de robben in eene en dezelfde streek met elkander vechten, het mannetje 
met het mannetje en het wijfje met het wijfje , totdat de een door den ander gedood 
of verdreven is. Ook de jongen doen hetzelfde... Deze zijn de vriendschap en de 
strijd der dieren om den wil van het voedsel en het behoud des levens.” 
»Er is oorlog van de sterkere dieren tegen de zwakkere, want de sterkere ver- 
slinden de zwakkere.” 
Voegen wij hierbij het denkbeeld van het overleven der sterkere dieren en dat 
van het erfelijke der grootere kracht, dan vindt men hierin het denkbeeld van 
darwin’s natuurkeus terug. D. L. 
