WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
59 
naamden electrischen wind, die, als elke luchtverplaatsing aan hare oppervlakte, 
de verdamping bevordert. 
Lecheb, trachtte direkt de zaak uit te maken door het electriseercn van een 
bevochtigden metalen kogel, en liet den damp langs een anderen, met een electro- 
meter van Thomson verbonden kogel strijken. Uit zijne proeven bleek , dat alleen 
dan wanneer de eerstgenoemde kogel tot een zeer hooge potentiaal geladen werd, 
de damp met electricileit geladen was en dan toch nog steeds in geringe mate. 
( Sitzungsber . der Acad. d. Wiss. Wien, 96, 96.) v. d. v. 
Verband tusschen de magnetische eigenschappen van ijzer en nikkel en 
hunne specifieken electrischen weerstand. — Uit proeven van w. kohlrausch 
is gebleken, dat van ijzerdraad, gietstaal, chemisch zuiver ijzer en nikkel de spe- 
cifieke weerstand wel eerst langzaam toeneemt bij wassende temperatuur, maar 
daarna veel sneller dan die van andere metalen, totdat, als eenmaal de temperatuur 
is bereikt waarop het niet mogelijk is ze te magnetiseeren , hun weerstand slechts 
uiterst langzaam stijgt. 
Terwijl bij de gewone temperatuur de specifieke weerstanden van gietstaal , gewoon 
ijzerdraad en zuiver ijzer zich verhouden als 0,194, 0,149 en 0,119, naderen deze 
elkander op het oogenblik dat het niet meer mogelijk is de metalen te magnetiseeren , 
zoodat dan de verhouding door de getallen 1.09, 107, 1.18 wordt uitgedrukt. ( Wiede- 
mann’s Ann. 33 , 42). v. n. v 
SCHEIKUNDE. 
Dampdichtheid van aluminiumaethyl en -methyl. — De dampdichiheid van 
deze verbindingen was vroeger de aanleiding geweest voor de stelling, dat Al mis- 
schien driewaardig was. Scheen de vraag beslist door de bepalingen der dampdicht- 
heid van aluminiumchloride ( Wetensch. Bijblad bldz. 11), e. louïse en L. roux komen 
thans weder tot de tegenovergestelde uitkomst, wat de aethyl- en methylverbindingen 
betreft. ( Compt . rend. CV1 73 en 602). Zij kiezen op grond van de door hen waar- 
genomen dampdichtheden als teekens voor de molekulen Al 2 (C 2 H 5 ) c en A1 2 (CH 3 ) 6 . 
De dampdichtheid werd volgens de methode van v. meyer. in eene atmosfeer 
van stikstof bepaald. Voor de methylverbinding (bereid door verhitting tot 100° van 
kwikmethyl en aluminium in toegesmolten glazen buizen) vonden zij bij 182° (kookp. 
aniline) : 5,1 , bij 216° (kookp. naphtaline) : 4,75 , bij 310° (kookp. diphenylamin) : 4,6 , 
bij 340° (kookp. kwik): 2,4 en bij 440° (kookp. zwavel) : 1,8. Bij eene temperatuur 
meer dan 50° hooger dan het kookpunt had A1 2 (CH 3 ) 6 dus nog eene normale damp- 
dichtheid ; bij hoogere temperatuur had ontleding plaats maar niet van ééne molekule 
A1 3 (CH 3 ) 6 in twee molekulen A1(CH 3 ) 3 . Bij verhitting in eene glazen buis tot 380° 
ontleedde AI 2 (CH 3 ) 6 zich onder afscheiding van een spiegel van aluminium, terwijl 
de gassen hoofdzakelijk uit olefinen en waterstof bestonden. A1 2 (C 2 H 5 ) 6 had eene 
dergelijke ontleding ondergaan. d. v. C: 
