WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
67 
Het diamagnetisme. — De heer blondlot heefi proeven gedaan waaruit dui- 
delijk is gebleken hoe eene oplossing van ijzerchloride — op zich zelf magnetisch — 
diamagnelisch wordt als zij is omgeven van een sterkere oplossing van datzelfde zout. 
Deze waarneming is dus eene nieuwe bevestiging van de door becquerel reeds 
in 1850 gestelde hypothese, waardoor de bizondere verschijnselen, welke de zooge- 
naamde diamagnetische stoffen vertoonen, worden verklaard uit het overwegend 
magnetisme van de hen omgevende middenstof, ja zelfs van het luchtledig. ( Acad . 
des Sciences de Paris. Séance du 21 rnai). v. d. v. 
De specifieke warmte van het kwarts en zijne optische eigenschappen. — 
Uit proefnemingen door joubert gedaan met betrekking tot de specifieke warmte 
van kwarts bij verschillende temperatuur, in verband met andere, van den heer 
PIONCHON, aangaande het vermogen dier stof om het polarisatie-vlak te draaien, 
blijkt, dat tusschen 300° en 1000° de veranderingen van dit vermogen evenredig 
zijn aan de hoeveelheden warmte, die de temperatuurs-verhoogingen te weeg brengen. 
{Acad. des Sc. de Paris. Séance du 14 mai). v. d. v. 
Electromotorische kracht en licht. — Wanneer men twee platen, de eene 
van aan de oppervlakte geoxydeerd, de andere van zuiver koper, plaatst in een 
verzadigde oplossing van keukenzout, dan bezit dit element in het duister een elec- 
tromotorische kracht van eenige honderdste deelen van een volt. De geoxydeerde 
plaat is dan de positieve electrode. Plaatst men het element in helder licht dan 
neemt de electromotorische kracht toe, doordien de geoxydeerde plaat sterker posi- 
tief wordt en de potentiaal van de blanke plaat onveranderd blijft. Met twee ge- 
oxydeerde platen, waarvan er slechts eene verlicht is, gelukt de proef ook. 
Deze werking is oogenblikkelijk ; zij ontstaat en verdwijnt met de verlichting. 
{Acad. des Sciences de Paris. Séance du 28 mai). v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Dissociatie in ionen. — In de laatste jaren heeft zich naast de molekulaire gas- 
theorie eene theorie voor oplossingen ontwikkeld , die aan de eerstgenoemde in 
velerlei opzicht beantwoordt. Tn eene mededeeling van prof. hugo de vries {Alb. 
der Nat. 1887, bladz. 196) is reeds gesproken van de toepassing der wetten van 
boyle, gay-lussac en avogadro op oplossingen. Even als de aanwezigheid van 
een gelijk aantal molekulen binnen een zeker volumen van een gas bij eene bepaalde 
temperatuur de oorzaak is van gelijke spankracht bij dat gas, van welken aard het 
zij, evenzoo deelt een gelijk aantal molekulen van eene opgeloste stof in een bepaald 
volumen van eene zeer verdunde oplossing aan die oplossingen bepaalde eigen- 
schappen mede. 
Tot die eigenschappen behoort de verlaging van het vriespunt, waarop in de 
