72 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
worden ruim gedekt door de opbrengst der huiden. {La Nature , 14 Avril 1881, 
p. 320). — Hel is thans zeer geloofbaar, wat plinius {Hist. Nat. Vil 1 , 81) mede- 
deelt, dat de bewoners der Balearische eilanden Jen keizer augustus om militaire 
hulp tegen de konijnen zouden verzocht hebben. 
Ten vervolge van wat daarover in het Bijblad van 1887 op bladz, 6 , en van 
1888 op bladz. 54 en 55 is medegedeeld, berichten wij 'nu dat uit een telegram, 
in Mei door het British medical Journal ontvangen, blijkt dat men in Australië 
de door pasteur voorgeslagen methode van uitroeiing onder de meest gunstige om- 
standigheden gaat beproeven. Men heeft ter beschikking van de proefneming een 
eiland van zekere uitgestrektheid beschikbaar gesteld. De onderzoekingen , die aldaar 
verricht zullen worden, zullen vooral dienen ter bestudeering van den invloed van 
het virus der hoendercholera op de huisdieren. Vallen deze onderzoekingen ongunstig 
uit, dan zullen de nadeelige gevolgen voor de huisdieren noodzakelijk beperkt blij- 
ven tot het eiland. »Men mag zich inderdaad wel tweemaal bedenken”, zegt onze 
berichtgever, »eer men er toe overgaat een gansch vastland met een krachtig virus 
te besmetten.” {Revue scientijique 19 Mai 1888, pag. 636). d. l. 
Lichtgevende regenwormen. — A. giard gaf onlangs in Comptes rendus eene 
nauwkeurige beschrijving van een , door hem in eenen tuin bij Wimereux gevonden 
regenworm , Photodrillus phosphoreus , die het verschijnsel van licht te verspreiden — 
overigens niet ongewoon bij deze soort van dieren — in sterke mate bezat. Ge- 
noemde worm is 45 a 50 mM lang, 1.5 mM. breed, en heeft 110 ringen. De 
kleur is grijs-roodachtig, de gordel heeft een oranjetint. De slokdarm is in zijn 
voorste gedeelte van ter zijden en op de rugzijde met groote klieren bezet, die 
op den rug des diers uitmonden, en waarin volgens g. het lichtgevend vermogen 
zou zetelen. 
Genoemde regenworm heeft veel overeenkomst met Plutellus en Pontodrilus. 
(Naar tiumboldt Febr. 1888.) R. e. d. h. 
De bekende boormossel (Pholus dactylus ) behoort almede tot de dieren , die 
in het donker lichten. De lichtgevende stof zetelt hier in het slijm, dat door den 
mantel en de siphons wordt afgescheiden. Volgens dubois is de lichtgevende kracht 
van dat slijm afhankelijk van de levenskracht des diers. Zijn mantel en syphons 
droog, dan houdt het lichten op; bevochtigt men die deelen daarop, dan treedt 
het lichtverschijnsel weer in werking. Kookhitte doet den mantel het vermogen om 
te lichten verliezen; maar wanneer men zulk een aan de kookhitte bloolgeslelden 
mantel overgiet met de door een ander exemplaar afgescheiden en gefiltreerde 
vloeistof, dan treedt het licht terstond weder op. 
Reagentiën, die, gelijk absolute alkohol, eiwitstoffen doen stollen, vernietigen hel 
lichtgevend vermogen. 
Het is aan dubois gelukt twee stoffen uit de slijmgevende weefeels aftescheiden , 
