86 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
dor uitbarsting was gekeerd. Dit schijnt er op te wijzen dat de beweging der 
lucht een voortgaande, geen trillende is. En inderdaad, zoolang die beweging zich 
mei eene grootere snelheid dan die des geluids voortplant, moet dit wel het geval zijn. 
Een hiermede verwant verschijnsel is de aanmerkelijke dikte van een zigzagvor- 
mige bliksemstraal , zooals die op de beste photographiën daaiaan kan worden waar- 
genomen, en die door irradiatie niet voldoende kan worden verklaard. De lucht 
schijnt met zulk een snelheid door de ontlading in beweging te worden gebracht, 
dat de onmiddellijk daaraan grenzende door samendrukking lichtend wordt. Op die 
wijze zou ook het verschil kunnen worden verklaard tusschen de lichtwerkingen bij 
dynamiet- en buskruitontploffingen. Bij de laatste wordt het licht voortgebracht voor- 
namelijk door de verbranding van voortgeworpen deeltjes, bij de eerste door de 
plotselinge samendrukking der lucht. Ln. 
Een interferentieproef met twee trillende snaren. — Puluj (Wiener Sitzungs- 
berichte LXXXX p. 947) beschrijft die als volgt : 
Twee gelijke, dunne zijden koorden worden met het eene einde, elk aan een der 
uiteinden van een stemvork, bevestigd, en nevens elkaar evenwijdig uitgespannen 
met behulp van een gewicht, na over een geschikt katrolletje te zijn gevoerd. De 
lengte der koorden tusschen rol en stemvork en het spannende gewicht, voor beiden 
dezelfde, worden zoo gekozen, dat, als de stemvork trilt, er zich op beide staande 
golven vormen. Deze golven verschillen, daar de beide vorkeinden steeds in tegen- 
overgestelde richting zich bewegen, steeds een halve phase op elk van twee nevens 
elkaar liggende punten. 
Wordt nu gedurende het trillen een zijden draad van omstreeks 50 cM. lang aan 
een trillingsbuik om beide snaren geslagen, dan houden de trillingen in beide snaar- 
deelen tusschen den draad en het rolletje geheel op, terwijl de andere deelen , 
tusschen vork en draad , ongestoord blijven doortrillen. 
Dat dit ophouden een rechtstreekse!) gevolg der interferentie is blijkt, als men 
den draad slechts over een der snaren op dezelfde plaats hangt. De gewone trilling 
wordt daardoor volstrekt niet gestoord, evenmin als wanneer men den draad over 
beide snaren brengt, op de plaats van een trillingsknoop. Ln. 
De samendrukbaarheid van gasoplossingen. — Nieuwe proefnemingen dienaan- 
gaande zijn gedaan door isambert ( Annales de Chimie et de Physique (6) XII p. 
538). In een piëzometer bracht hij achtereenvolgens oplossingen van ammoniakgas 
en van chloorwaterstof in water, van ammoniak en van zwaveligzuur in alcoholen van 
ammoniak in zwavelaelher , en vergeleek door rechtstreeksche bepalingen met het- 
zelfde instrument de samendrukbaarheid van die oplossingen met die van hel oplos- 
middel. Van de beide eerste oplossingen vond hij de samendrukbaarheid aanmerkelijk 
geringer dan die van water. Van al de andere is de samendrukbaarheid geheel gelijk 
aan die van het oplosmiddel. De schrijver besluit hieruit dat men bij de eerste met 
