88 
W ET EN SC H A P P E LI J K 131 J BLAD. 
mulo bakkersoven en is in negen afïleelingen verdeeld; de gasvormige brandstof en 
eene overmaat van lucht wordt van boven ingevoerd: de verbranding beeft in bet 
bovenste gedeelte van den oven plaats; de heele verbrandingsprodukten worden door 
de afdeelingen van den oven gevoerd en ontsnappen niet naar den schoorsteen , voordat 
zij hunne warmte aan eene nieuwe hoeveelheid der gassen hebben afgestaan: wanneer 
de afdeelingen van den oven heet genoeg zijn, wordt een tweede oven verhit en 
ondertusschen het oxychloride in den eersten oven gebracht. Het mengsel van chloor, 
zoutzuur en waterdamp vindt zijn uitweg naar beneden. De ontleding duurt 4 a 5 
uren. Tn dezen tijd wordt de tweede oven heet genoeg. 
Dit mengsel van gassen, dat eene temperatuur van 300° a 400° heeft, wordt in 
een toren hoven in gevoerd ; aan twee wanden hiervan zijn in schuinschen stand tal 
van glazen buizen verbonden, waarin van onderen koud water wordt gevoerd. Langs 
den buitenwand dezer buizen vloeit dus sterk zoutzuur af. Het afgekoelde gas wordt 
onderaan uit den toren gevoerd en in eene reeks van 70 a 80 bonbonnes en eindelijk 
in een cokestoren gewasschen. 
15 pet. van het chloor blijft in het oxychloride, maar is niet verloren, omdat 
het oxychloride bij eene nieuwe bewerking kan worden gebruikt; er ontwijkt 53 pet. 
vrij chloor legen 47 pet. gebonden chloor. Droogt men het oxychloride sterker uit, 
dan krijgt men een mengsel, dat naar evenredigheid rijker aan chloor is; daaren- 
tegen blijft nu ook eene grootere hoeveelheid oxychloride onontleed. 
De cngelsche nijverheid wordt door deze nieuwe wijze van chloorberciding weder 
met een zwaren slag bedreigd; in Engeland toch wordt naar evenredigheid de grootste 
hoeveelheid soda volgens leblanc gemaakt. Volgens hasenclever worden tegen- 
woordig jaarlijks gemaakt in Duitschland 150,000 ton soda (75 pet. ammoniaksoda , 
25 pet. soda volgens leblanc), in Frankrijk 130,000 ton (60 pet. en 40 pel.), in 
Oostenrijk 50,000 ton (47 pet. en 53 pel.) en in Engeland 450,000 ton (22 pet. en 
78 pet.). {Revue Scientlf. [3] VIII, 770—780). d. v. c. 
I 
PLANTKUNDE. 
Mieren en bladluizen. — Hoe groot de schade kan zijn, die de koloniën van 
bladluizen, welke vele mieren er op na houden, aan planten berokkenen, bleek 
uit eene proef van Dr. H. bos, te W.igeningen genomen. Op een akker van tuin- 
boonen ( Vicia Faba ) werden twee gelijke stukken met planken omgeven , die nagenoeg 
dagelijks geteerd werden, om door de kleverigheid den overgang van mieren te 
beletten. In het eene vak werd een nest van zwarte mieren (Lasius niger) geplaatst; 
in het andere werden alle toevallig aanwezige mieren weggevangen. In het eerste 
namen dientengevolge de bladluizen zeer sterk toe , in het andere waren zij in 
mindere mate dan gewoonlijk aanwezig. De totale oogst verhield zich, in het door 
mieren en bladluizen bewoonde perk, tot dien van het andere als 6.6 tot 13.2. In 
