WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
89 
hot eerste vak waren de boonen kleiner on minder talrijk , de stengels korter en 
minder goed ontwikkeld, in één woord, de bladluizen hadden do ontwikkeling der 
planten in alle opzichten in het oog loopend benadeeld ( Tïjdschr . voor Entomologie. 
Deel XXXI blz. 235). d. v. 
Nieuwe reactie op kurkstof. — Kügler beeft aangetoond , dat kurkstof een 
mengsel van twee of meer vetten is. Hierop berust de volgende, door van wis- 
selingh ontdekte reactie. De meeste vetten worden tusschen 260 en 300° C. ont- 
leed, terwijl zuivere glycerine bij 290° C. kookt. Verwarmt men dus dunne doorsneden 
uit plan ten weefsels in glycerine op een voorwerpglas tot kookhitte, zoo wordt de 
kurkstof, ten minste grootendeels, ontleed en dus uitgelrokken. Merkwaardig is, 
dat zij daarbij vooraf niet smelt. Na uitwasschen der glycerine met water is de 
kurkstof met de gebruikelijke reagentien in den regel niet meer aan te toonen (Ar- 
chives JSêerl. T. XXII 1888). d. v. 
Geotropie. — Sachs beeft uit zijne proeven afgeleid, dat de intensiteit van de 
geotropische werking der zwaartekracht afhangt van den hoek, dien het plantendeel 
met de vertikale richting maakt, doch dat het onverschillig is, of de plant daarbij 
met den top omhoog dan wel omlaag gericht is. Om dit resultaat aan te toonen en nader 
te bestudeeren gebruiken F. darwin en anna bateson de methode der potentieele 
geotropie. De groeiende plantendeelen worden op kurkplaten zóó vastgespeld , dat 
zij zich niet kunnen krommen. Na gedurende eenige uren in een bepaalden stand 
vertoefd te hebben, maakt men ze los. Nu buigen zij zich, en de graad der krom- 
ming is de maat van de geotropische werking. Bloemstelen van Plantago lanceolata , 
gedurende twee uren onder een hoek van 60° met den horizont geplaatst, kromden 
zich daarna in gelijke mate, niettegenstaande sommige met den top omhoog, andere 
met den top omlaag gestaan hadden ( Annals of Botany , vol II Juni 1888 p. 65). 
D. v. 
DIERKUNDE. 
Bijengift. — Op grond van zeer nauwkeurige onderzoekingen, door den heer 
carlet ingesteld , bestaat de vergiftvormende toestel der bijen uit twee zeer verschillende 
klieren, waarvan de eene een alkalisch en de andere een zuur vocht afscheidt. Zal 
het bijengift zijne volledige werking uitoefenen en voor kleinere gedierten, andere 
insekten b. v. , doodelijk worden, dan moet een mengsel van beide vochten in de 
door den angel der bij gemaakte wond vloeien. Daarentegen zijn de alkalische klie- 
ren, die bij de bijen en alle overige hymenoptera met vrijen angel zeer ontwikkeld 
zijn, slechts rudimentair bij de insekten van dezelfde orde, die graven , en wier steek 
vooral ten doel heeft, niet om zich tegen vijanden te verdedigen, maar om eene 
prooi, bestemd tot voedsel voor hunne larven, te bedwelmen. (La Nature, 23 
Juni 1888, pag. 63.) D. L 
