94 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Eene te Babylon waargenomen maansverduistering. — Eene vertaling van 
een opschrift in spijkerschrift, door den heer oppert aan de Acad. des Sciences 
de Paris — in hare zitting van 8 September — medegedeeld, betreft de bizon- 
derheden te Babylon waargenomen bij een maansverduistering, die is voorgevallen 
in het 168 tl- jaar eener ons onbekende jaartelling, of wel in het jaar 232 van die 
van Arsaces. (24 jaren v. J. C.) 
Vergelijkt men de bizonderheden , bij deze verduistering waargenomen, met een 
van de oude verduisteringen , door oppolzer berekend , dan is er treffende overeen- 
eenkomst. Door den heer paye werd dan ook gewezen op het belang, dat deze 
mededeelingen hebben voor de verbetering van de theorie der beweging van de maan. 
NATUURKUNDE. 
Een zeer eenvoudige proefneming ter verklaring van resonnantie en absorptie 
heeft w. holtz beschreven in Poske’s Zeitschrift für physikalischen und chemi- 
schen Unterricht I, S 164. Ter weerszijden van een deurkozijn worden twee nagels 
stevig in den wand geslagen op geringen afstand van het bovendeel en daar- 
tusschen wordt een buis van gevulkaniseerde caoutchouc straf gespannen, met behulp van 
koorden of banden, die men aan de einden daarvan heeft vastgeknoopt. Op twee 
plaatsen, elk ongeveer l / 6 der deurbreedte van het kozijn verwijderd, worden haakjes 
over de buis gehangen en daaraan twee draadslingers van gelijke lengte. Brengt men 
nu een van dezen aan het slingeren, dan begint welhaast ook de andere zich te 
bewegen. Zijn slingerwijdte vergroot zich in dezelfde mate, waarin die van de eerst 
in beweging gebrachte kleiner wordt. Ten laatste geraakt deze geheel in rust, doch 
slechts voor een oogenblik. Het verschijnsel keert zich nu om : spoedig brengt de 
tweede slinger zijne beweging weder over op den eersten. 
Zijn de beide slingers van ongelijke lengten , dan kan de eene den anderen wel in 
kleine slingeringen brengen, maar deze nemen niet toe en als het verschil tusschen beide 
lengten aanmerkelijk is, dan zijn de mededeelingen ook zeer ongeregeld. Ln. 
Bepaling dep soortelijke warmten door de mengingsmethode , bij standvastige 
temperatuur. — Hesenhus geeft in het tijdschrift van het Russisch physicoche- 
misch genootschap, XIX p. 532, het volgende aan. Verwarmt men m grammen 
van eenige slof tot de temperatuur T en brengt men deze in een watercalorimeter 
van de temperatuur t, dan kan men klaarblijkelijk door het bijvoegen van n gram 
water van eene lagere temperatuur t 0 de oorspronkelijke temperatuur van den water- 
calorimeter onveranderd terugkrijgen. Men heeft dan, als c de soortelijke warmte 
is van de eerstgenoemde stof, m c ( T — t) gramcalorien verbruikt om n gram water 
m c (T — t) = n 
n (t—t 0 ) 
of c = 
m ( T—t ) 
