100 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
kan men daarom culturen vroeger dan normaal doen ophouden door van den beginne 
af ammoniak loe te voegen, audererzijds kan men culturen, die opgehouden zijn, 
weer aan het groeien brengen, eenvoudig door ze in ’t luchtledig uit te koken bij 
temperaturen, laag genoeg om de bacterie niet te beschadigen. 
Eveneens vormt Bacillus anthracis ammoniak bij culturen in vloeibaar bloedserum. 
Nagenoeg al de stikstof, bevat in het eiwit, dat gedurende de cultuur verdwenen was, 
werd als ammoniak terug gevonden. In het bloed van konijnen, die aan miltvuur 
gestorven zijn, vindt men echter geen ammoniak, zoodat of het chemisme in het bloed 
een ander is dan in de culturen , of het gevormde ammoniak geabsorbeerd wordt. 
Ook ontstaat er ammoniak bij de cultuur in melk ( Ann . de Vlnst. Pasteur. 
II , 354). H. P. w. 
Plasma-armpjes of draadbacteriën. — In de laatste jaren werd voor sommige 
planten het vreemde verschijnsel beschreven dat de opperhuidscellen , dwars door 
haren buitenwand heen, lange, dunne armpjes van protoplasma in het omgevende 
water of in vochtige lucht zouden uitsteken. Men meende, dat deze armpjes bij het 
verteeren van insecten behulpzaam waren. De waterhoudende napjes rondom den 
stengel van Dipsacus en de holten in de vleezige schubben van Lathraea noemde 
men als voorbeelden. In het laatste geval heeft echter later onderzoek aangcloond , 
dat deze vermeende armpjes niets anders zijn dan draad-bacteriën , die op de buiten- 
zijde der cellen zijn vastgehecht. Want zij zijn geleed, en snoeren hunne leden af, 
die dan in water kunnen rondzwemmen; daarenboven trekken zij zich in sterke 
suiker- en zout-oplossingen niet samen. Of deze bacteriën wellicht eene beteckenis voor 
de plant hebben, is nog niet uitgemaakt {Humboldt, Sept. 1888 , p. 342). d. v. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Familiehuwelijken. — De heer mc’kee heeft daarover in het geneeskundig ge- 
nootschap van Ohio eene voordracht gehouden, en is tot de slotsom gekomen, dat 
er geen motief bestaat om de huwelijken tusschen bloed verwan ten te verbieden; 
alleen dan bestaat daartegen bezwaar, wanneer er een gemeenschappelijke ziekelijke 
aanleg bij het paar bestaat, en dan moet men daarbij nog in het oog houden, dat 
het gevaar volkomen hetzelfde is wanneer het huwelijk gesloten wordt tusschen 
twee personen, die niet aan elkander verwant zijn, maar toch beide denzelfden 
ziekelijken aanleg bezitten. De berichtgever in de Revue Scientifique van 21 Aug. 1886 
(pag. 252) voegt hierbij: »Ces conclusions ne sont pas celles de la plupart des auteurs 
qui se sont occupés du sujet. •’ Hiertegen voeren wij aan dat de stelling van den heer 
mc’kee reeds lang geleden verkondigd is en bijval gevonden heeft , — altijd onder bijvoe- 
ging, dat bij bloedverwanten zeer dikwijls een gemeenschappelijke aanleg, een familie- 
aanleg, beslaat, en dat daarom huwelijken tusschen bloedverwanten niet moesten gesloten 
worden dan alleen wanneer er van zulk een gemeenschappelijkcn aanleg niets blijkt. Men 
zie Handboek der openbare gezondheidsregeling en der geneeskundige politie door 
Dr. l. ALI cohen, 2e deel, blz. 569. (Groningen 1872.) D. L. 
