runt. Vbi vero & illos a le inuicem dilTentire in 
non nullarum defcriptione vidi; ibi fecuri tatis gratia 
plerumque vtrasque fententias adpofui, quarum de- 
terminationem oculatis teftibus permitto. Indige- 
nas vero plantas ipfe liib examen reuocaui ; earumque 
tot genera infpexi, quot per aliquot annos inquirendi 
& colligendi fuit occafio. Quod li hic & illic quae- 
dam reflant, quae minus certa, naturaeque confen- 
tanea, videantur, ea quiuis pro fuo ingenio, liiaque 
experientia, facile adpofuerit atque correxerit. 
§. 240. 
Illi, qui clarilf. linnaeo non fauent, ab eiusque 
generum denominatione abhorrent ; nullam, vt fpero 
litem mihi intendent, ego faltem nullam cum eis fu- 
fcipiam. Scopo potius me iudicet, quem in his 
tabulis mihi praefixum habui. Is eft, vt doceantur 
tirones plantae tam facile, prompte & tuto, quam 
fieri potefl, id generis nomen tribuere, fub quo 
apud alios occurrit. Nonne vero ideo ex pluribus 
vnum tantum nomen, & quidem vfitatiffimum, mihi 
adfumendum fuit? Quemadmodum praeterea omnia 
nomina primitus arbitraria fuere, ita etiam vnum- 
quodque nomen, fi modo defcriptio adaequata adfit, 
ad diftinguendum fuo modo mihi videtur idoneum, 
•qtiamfi ponas, id nomen ratione deriuationis, figni- 
ficationis & prifcae auctoritatis, non femper optimum 
& aptiffimum effe. Attamen, ex alia etiam caufa 
nomina linnaei delegi : ideo nimirum, vt, qui a ge- 
neribus ad fpecies quoque defcendere voluerit, fpe- 
F 2 cie 
