loribus mixti non pro diverfie fpeciei anima- 
libus habentur, fed tantum pro varietatibus. 
Lex itaque botanica, qua doceatur, quae plan- 
tae pro (peciebus diftindis , quae pro varieta- 
tibus aliarum habendae (int, haec eft, ut illae 
plantte diutius in horto colantur, aut fi peren- 
nes non fint, ut femina earum quotannis colli- 
gantur, & ferantur; Quodfi per plurimos an- 
nos femper eandem faciem plantae ex illis 
prodeuntes fervaturae funt, certus efle poteris, 
fpeciem efle diffindam. Non obfervata hac 
lege innumeri in botanicam errores irrepfere, 
& numerus vegetabilium, ab initiis rerum 
a fapientiflimo creatore conftitutus, in duplum 
& triplum, & fere in immenfum prteter ratio- 
nem audtus eft. 
Difpiciendum jam, annon ex alio fonte ali- 
quid pro noftra thefi in medium afferri poflit. 
Jam ad furnmam provocavimus analogiam, 
quae intercedit vegetabilia inter & animalia. 
Sed illam botanici iterum iterumque urferunt, 
ut fuae forte fcientiae majorem lucem fenera- 
rentur, illamque eo ipfo ad majorem exiftima- 
tionem eveherent. Plantarum ventriculum 
terram efle , & tenuiflimam humum chymum 
earum volunt, radicem cum vafis ladeis, trun- 
cum cum oflibus , folia cum pulmonibus com- 
parant , calorem externum aeris cordi fubfti- 
tuunt, vafa plantarum (anguiferorum vaforum 
animalium vices fubire docent, quia, ut in illis, 
in varios dividuntur ramulos. De partibus 
genitalibus jam ferino fuit ; Sed & hic majo- 
rem 
